I SA/Łd 329/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego postanawia: odrzucić skargę. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z 19 sierpnia 2015 r. A. Sp.z o.o. wystąpiła do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. m.in. o odroczenie zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za styczeń-marzec 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę do czasu zakończenia postępowania odwoławczego od decyzji tego organu [...] r. Decyzją z [...] r. Naczelnik [...] w Ł. odroczył do 20 listopada 2015 r. termin spłat zaległości za ww. miesiące oraz ustalił opłatę prolongacyjną i w konsekwencji określił łączną kwotę do zapłaty w wysokości 457.656,50 zł. Na skutek odwołania wniesionego przez spółkę Naczelnik [...] w Ł. w trybie samokontroli decyzją z dnia [...] r. zmienił swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie i odroczył płatność przedmiotowych zaległości podatkowych do 26 stycznia 2016 r. We wniesionym odwołaniu spółka wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej wyznaczonego terminu spłat zaległości w podatku od towarów i usług i wyznaczenie nowego terminu uwzględniającego wniosek strony w oparciu o informacje uzyskane od Izby Skarbowej w Ł.; 2. zawieszenie postępowania na mocy art. 204 § 1 w zw. z art. 201 §1 pkt 2 O.p. do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego (odwołania) przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. Postanowieniem z 28 stycznia 2016 r. na podstawie art. 216, art. 217 i art. 204 § 1 w zw. z art. 235 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. 2015, poz. 613 ze zm., dalej "O.p."), Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Naczelnika[...] w Ł. z [...] r. Ponadto postanowieniem z dnia [...] roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. na podstawie art. 216, art. 200 i art. 123 § 1 O.p. wyznaczył A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego oraz na podstawie art. 140 § 1 O.p. przedłużył termin do załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym w sprawie odroczenia zapłaty w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do marca 2014 r. do 29 kwietnia 2016 r. Ponadto organ pouczył stronę, że na wydane postanowienia nie przysługuje zażalenie. W skardze do sądu administracyjnego spółka zarzuciła postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. sprzeczność z wcześniejszym postanowieniem tego organu z 28 stycznia 2016 r. oraz naruszenie art. 207 § 1 i § 2 O.p., który nakazuje orzekać w drodze decyzji rozstrzygającej co do istoty sprawy i wniosła o jego uchylenie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania w sprawie przyznania ulgi w zapłacie należności podatkowych w oparciu o inną podstawę prawną (art. 67a § 1 pkt2 i art. 67b § 1 pkt 1 O.p.) i dotyczy kwestii wynikających z toku postępowania podatkowego, lecz nie rozstrzyga o istocie sprawy. Rozstrzygnięcie sprawy nastąpi natomiast w drodze decyzji, po zakończeniu postępowania podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Kwestie dotyczące sprawy wyznaczenia terminu w trybie art. 200 § 1 O.p. załatwiane są w formie postanowienia, a Ordynacja podatkowa nie ustanawia postępowania zażaleniowego dla postanowień dotyczących wyznaczenia stronie terminu do zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, o czym skarżąca została poinformowana w treści kwestionowanego postanowienia. Natomiast zgodnie z art. 237 O.p. postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. W konsekwencji stwierdzić należy, że będące przedmiotem skargi postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. wydane w trybie art. 200 O.p. nie może być zaliczone do postanowień, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Postanowienie to bowiem nie rozstrzyga o istocie sprawy administracyjnej, po drugie nie kończy postępowania, a po trzecie nie przysługuje na nie zażalenie. Jest tak, ponieważ postępowanie w przedmiocie wyznaczenia stronie terminu do zapoznania się z materiałem dowodowym jest kwestią procesową i incydentalną w stosunku do samego przedmiotu postępowania podatkowego. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia. AKE.