I SA/Łd 33/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 400 zł w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, marzec oraz od maja do grudnia 2011 r. oraz określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w następnym okresie rozliczeniowym za kwiecień 2011 r. p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. W dniu 29 stycznia 2018 r. skarżący S. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od ponoszenia opłat sądowych ponad kwotę 400 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi w kwocie przekraczającej 400 zł bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, a ponadto zapłata wpisu w pełnej wysokości mogłaby zachwiać płynnością finansową przedsiębiorstwa skarżącego. Postanowieniem z 16 lutego 2018 r. referendarz sądowy uwzględnił wniosek i przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od poszczególnych opłat sądowych ponad kwotę 400 zł, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. W dniu 10 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę na wskazaną na wstępie decyzję. Skarżący reprezentowany przez radcę prawnego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z obowiązku poniesienia wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 400 zł. Do wniosku załączono wniosek o przyznanie prawa pomocy sporządzony na formularzu PPF. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Stosownie do art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na uwadze przywołany przepis referendarz sądowy ocenił, że rozpoznanie drugiego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, jest zbędne. Postanowieniem referendarza sądowego z 16 lutego 2018 r. skarżący został bowiem zwolniony z obowiązku ponoszenia opłat sądowych ponad kwotę 400 zł. Z art. 212 § 1 P.p.s.a. wynika, że opłatą sądową jest m.in. wpis, przez co należy rozumieć zarówno wpis od skargi jak również wpis od skargi kasacyjnej. Skoro skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie od opłat sądowych ponad kwotę 400 zł, to znaczy, że skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 400 zł. Wobec powyższego na podstawie art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. Ake.