I SA/Łd 332/08

Dnia 10 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy: Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2000-2004 p o s t a n a w i a: przyznać W. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 10 marca 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę W.K. na swoją decyzję z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł-W z dnia [...] odmawiającą umorzenia skarżącej zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2000-2004 W dniu 3 kwietnia 2008 roku do sądu wpłynął pochodzący od skarżącej wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach W.K. wskazała, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dwójką dzieci, na skutek jej złego stanu zdrowia tragicznie spadły jej dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej i kształtują się na poziomie 231,34 zł. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż skarżąca wraz z rodziną zamieszkuje w mieszkaniu lokatorskim o powierzchni około 70 m2 syna, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Na podstawie wyroku sądowego skarżącej oraz jej córce przysługują od męża skarżącej alimenty w łącznej kwocie 1200 zł miesięcznie. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania zamykają się kwotą około 800 zł (czynsz, energia eklektyczna, telefon). Z zeznania podatkowego skarżącej za rok 2006 wynika, iż osiągnęła ona dochód w wysokości około 39.222 zł , zaś jej dochody w roku 2007 zmalały do poziomu około 609 zł netto miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej jest zasadny. Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Do sądu kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczeniem życiowym i dostępną wiedzą należy natomiast ocena, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy W.K. wskazała, iż prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dwójką dzieci. Źródłem utrzymania rodziny skarżącej są jej dochody z prowadzonej działalności gospodarczej, które w związku ze złym stanem jej zdrowia spadły do poziomu 231 zł miesięcznie oraz alimenty w kwocie 1.200 zł miesięcznie. Skarżąca zamieszkuje w mieszkaniu lokatorskim, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania zamykają się kwotą około 800 zł. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. MK