I SA/Łd 333/10
PostanowienieWSA w Łodzi2010-05-19
Skład orzekający: Magdalena Sieniuć
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi?Ratio decidendi
Referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, polegającego na zwolnieniu od wpisu od skargi. Ocena sytuacji materialnej skarżącej, uwzględniająca dochody jej i męża, potrącenia z emerytury oraz niezbędne wydatki na utrzymanie, pozwoliła na stwierdzenie, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.Stan faktyczny
Skarżąca U.G. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczącą określenia zobowiązania podatkowego. Skarżąca oświadczyła, że prowadzi gospodarstwo domowe z mężem, uzyskuje emeryturę, z której potrącana jest część kwoty w związku z zajęciem komorniczym, i nie posiada majątku. Po wezwaniu do uzupełnienia wniosku, pełnomocnik skarżącej przedstawił dodatkowe informacje dotyczące sytuacji rodzinnej i majątkowej.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej U.G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 19 maja 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku U. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi w sprawie ze skargi U. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – U. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi.
U.G. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych poprzez zwolnienie od wpisu od skargi, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok.
We wniosku tym skarżąca oświadczyła, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem T. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.295,96 zł, przy czym ze świadczenia tego potrącana jest kwota 323,99 zł w związku z dokonanym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. zajęciem. Wskazała przy tym, że nie posiada żadnego majątku.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 30 marca 2010 roku wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wskazania kwoty dochodu osiąganego przez męża skarżącej oraz składników jego majątku; nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącą i jej męża rachunków bankowych i lokat bankowych, w tym także rachunku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, z okresu ostatnich 3 miesięcy; wskazanie tytułu prawnego do lokalu, pod adresem, którego skarżąca zamieszkuje; określenia kwoty środków przeznaczanych na własne utrzymanie oraz wysokości kosztów utrzymania ww. lokalu mieszkalnego - w terminie 10 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w drodze pisma z dnia 14 kwietnia 2010 r. nadesłał wymagane informacje i dokumenty dotyczące sytuacji rodzinnej i majątkowej skarżącej.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Podkreślić przy tym należy, że ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych.
Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz dodatkowych wyjaśnień i informacji wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem T. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.295,96 zł. Jednakże ze świadczenia tego w związku z dokonanym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. zajęciem potrącana jest kwota 323,99 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku. Jej mąż natomiast osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.377,25 zł. W skład majątku osobistego męża skarżącej wchodzi przy tym nieruchomość położona w Z.
Skarżąca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada informacji o rachunkach posiadanych przez męża. Lokal, w którym zamieszkuje, należy do jej syna P., córki A.K. i zięcia M.K. na zasadach współwłasności. Opłaty związane z powyższym lokalem ponoszą jej dzieci. Ona natomiast ponosi wydatki związane ze swoim wyżywieniem, przeznaczając na ten cel swoją emeryturę w wysokości 619,36 zł.
Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu rodziny i niezbędnych wydatków, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego w kwocie 5.351 zł. W ocenie Referendarza sądowego skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 4 i
art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
(MSi)
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło