I SA/Łd 333/12

Dnia 13 kwietnia 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – A. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. A. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł podatnik złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku tym skarżący podał, że jest osobą niepełnosprawną i samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem jego utrzymania jest renta chorobowa w wysokości 717,68 zł brutto. Realnie jednak z tej sumy, z uwagi na potrącenia wynikające z zajęcia komorniczego, otrzymuje do dyspozycji kwotę 446,67 zł. Ponosi przy tym koszty zakupu lekarstw. Nie posiada przygotowania do samodzielnej, rzetelnej obrony w postępowaniu sądowym. Jedyny jego majątek stanowi przy tym udział (1/6) we własności nieruchomości (budynku i gruncie). Ponadto skarżący oświadczył, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jest osobą niepełnosprawną. Jedyny jego majątek stanowi udział (1/6) we własności nieruchomości (budynku i gruncie). Skarżący utrzymuje się z renty chorobowej w wysokości 717,68 zł brutto, z której to kwoty otrzymuje do dyspozycji sumę 446,67 zł. Ponosi przy tym wydatki mieszkaniowe oraz koszty zakupu lekarstw. Z akt sprawy wynika, że koszty te zamykają się łącznie kwotą ok. 260 zł, natomiast wydatki mieszkaniowe stanowią kwotę rzędu 150-200 zł. Jednocześnie skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc pod uwagę całokształt sytuacji majątkowej i życiowej wnioskodawcy, a także wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie (500 zł), Referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, co tym samym uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. P.Z-C.