I SA/Łd 335/07

Dnia 3 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego prowadzonego w sprawie zwolnienia z obowiązku składania deklaracji VAT-7 p o s t a n a w i a: przyznać radcy prawnemu M. W. prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy ul. K. 50 lokal 11 kwotę 146,40,- (sto czterdzieści sześć złotych, czterdzieści groszy) złotych obejmującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług oraz kwotę 17,00,- (siedemnaście) złotych stanowiąca opłatę skarbową od pełnomocnictwa – tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu i kwoty powyższe nakazuje wypłacić radcy prawnemu M. W. i z funduszów Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wyrokiem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego prowadzonego w sprawie zwolnienia z obowiązku składania deklaracji VAT-7. Postanowieniem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie radcy prawnego i oddalił wniosek w pozostałym zakresie. W dniu 28 maja 2008 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła opinia prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od powyższego wyroku sporządzona przez radcę prawnego M. W. Ponadto w piśmie został zawarty wniosek pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wysokość opłat należnych radcom prawnym reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W myśl § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Na podstawie § 2 ust. 3 w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu sąd podwyższa należne opłaty o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o opłatach. W niniejszej sprawie została sporządzona opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez ustanowionego w sprawie radcę prawnego z urzędu, czyli wykonana została czynność, o której mowa we wskazanym przepisie. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż zastosowanie ma stawka wynosząca 120 złotych (czyli 50% stawki minimalnej w wysokości 240 złotych), do której doliczony został podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług w wysokości 22 %. Ponadto pełnomocnikowi z urzędu zwrócono kwotę 17 złotych stanowiącą opłatę skarbową od pełnomocnictwa. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. D.T.