I SA/Łd 342/10

Dnia 9 czerwca 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. N. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – M. N. prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 18 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M.N. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy. Wobec treści wyroku skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia, a następnie wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości ok. 1.700 zł netto. Nie posiada żadnego majątku. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił ponadto, że w październiku 2009 roku rozpoznano u niego chorobę nowotworową. W związku z tym od marca 2010 roku przebywał na zwolnieniu i pobierał zasiłek chorobowy w kwocie 1.300 zł netto. Brakowało mu pieniędzy na leki i odzież w okresie zimowym. Obecnie przechodzi chemioterapię. Z uwagi na chorobę popadł w długi, które spłaca do dziś w kwocie ok. 200 zł miesięcznie. Wrócił do pracy, aby między terapią a kolejną operacją podreperować budżet domowy. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 262 tej ustawy wynika, że stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przede wszystkim należy jednak zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący z mocy art. 239 pkt 1 lit. e) p.p.s.a. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata wynika zaś, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości ok. 1.700 zł netto. Nie posiada żadnego majątku. Skarżący przechodzi obecnie chemioterapię. W październiku 2009 roku rozpoznano u niego chorobę nowotworową. W związku z tym od marca 2010 roku przebywał na zwolnieniu i pobierał zasiłek chorobowy w kwocie 1.300 zł netto. Z uwagi na chorobę popadł w długi, które spłaca do dziś w kwocie ok. 200 zł miesięcznie. Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżący zamieszkuje z matką, z którą nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego. Ponosi koszty utrzymania mieszkania ok. 330 zł oraz połowę opłat za ogrzewanie w wysokości ok. 150 zł miesięcznie, a także wydatki na leczenie ok. 150-200 zł. Jednocześnie skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata. W ocenie Referendarza sądowego sytuacja majątkowa skarżącego powoduje, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 245 § 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. (MSi)