I SA/Łd 343/07

Dnia 8 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. i A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia [...] w sprawie ze skargi J. M. i A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 rok p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. W dniu 5 marca 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga J. i A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. nr [...] z dnia [...] określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. Wyrokiem wydanym w dniu 2 sierpnia 2007 roku w przedmiotowej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję dyrektora Izby Skarbowej w Ł. i zasądził od organu administracji na rzecz J. i A. M. zwrot kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Odpis niniejszego wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości złożenia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącym w dniach 28 i 29 września 2007 r. W dniu 4 kwietnia 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął wniosek J. i A. M. o uzupełnienie uzasadnienia wyroku z dnia 2 sierpnia 2007 r. Jako podstawę prawną wniosku skarżący podali przepis art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 152, poz. 1270 ze zm.), zwaną w dalszym tekście p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 24 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. odmówił uzupełnienia uzasadnienia wyroku. Odpis postanowienia został doręczony skarżącym w dniu 7 listopada 2007 roku. W dniu 13 grudnia 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło zażalenie J. i A. M. na postanowienie Sądu z dnia 24 października 2007 r. W uzasadnieniu zażalenia skarżący stwierdzili, że art. 157 § 1 p.p.s.a. nie jest podstawą do wydania przedmiotowego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią przepisu art. 194 § 1 cytowanej ustawy zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Stosownie natomiast do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Nie ulega wątpliwości, że ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia uzasadnienia wyroku. Powyższe wynika zarówno z enumeratywnego wyliczenia zawartego w przepisie art. 194 § 1, jak i z treści przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a., stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia Sądu w przedmiocie odmowy uzupełnienia uzasadnienia wyroku z dnia 2 sierpnia 2007 r. Zauważyć należy, że przepis ten nawet termin do złożenia wniosku nakazuje liczyć od ogłoszenia wyroku (czyli odczytania sentencji i podania ustnych motywów rozstrzygnięcia – art. 139 § 3 p.p.s.a.). Wniesienie takiego środka zaskarżenia jest zatem niedopuszczalne, i środek taki podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. A. B.