I SA/Łd 343/17

Dnia 26 kwietnia 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 roku. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) w Ł. z dnia [...] roku nr [...] UNP [...] w przedmiocie: odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji określającej i zabezpieczającej na majątku spółki przyszłe zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 rok p o s t a n a w i a: odmówić A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 9 lutego 2017 roku A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji określającej i zabezpieczającej na majątku spółki przyszłe zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2014 rok. W skardze tej zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o majątku i dochodach oraz dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie hurtowej i detalicznej sprzedaży paliw płynnych oraz usług transportowych. Rok obrotowy 2016 strona zakończyła stratą w wysokości ok. 432.000 zł. Za rok 2015 również odnotowała stratę bilansową na poziomie 134.000 zł, zaś w zeznaniu podatkowym CIT-8 wykazała stratę w wysokości ok. 120.000 zł. Kapitał zakładowy spółki stanowi kwota 200.000 zł, strona posiada także kapitał zapasowy w wysokości ok. 327.000 zł. Wartość posiadanych przez wnioskodawczynię środków trwałych na koniec 2016 roku wynosiła ok. 337.000 zł, przy czym jej aktywa trwałe stanowią budynki i lokale oraz środki transportu. Aktywa obrotowe spółki zamykają się kwotą ok. 1.790.000 zł i stanowią je towary w kwocie ok. 249.000 zł oraz należności z tytułu dostaw towarów i usług w kwocie 957.000 zł, oraz należności z tytułu podatków i innych tytułów. Na koniec 2016 roku spółka posiadała też ponad 300.000 zł w kasie i na rachunkach bankowych. Z przedstawionych deklaracji VAT- 7 wynika, że w listopadzie 2016 roku spółka uzyskała przychód w wysokości 300.326 zł, w grudniu 2016 roku jej przychód wyniósł 201.533 zł, w styczniu br przychody spółki wyniosły 192.815 zł zaś jej przychód za luty 2017 roku zamknął się kwotą 35.532 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie jest zasadny. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r.,poz. 718 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może zostać przyznane, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym - wyrażoną w art. 199 p.p.s.a. - strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Z treści powyższego przepisu (w szczególności z użytego w nim określenia "gdy wykaże") wynika, że ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Strona ma przekonać, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie przez nią pełnych kosztów postępowania. Ponadto powinna należycie uzasadnić i wykazać okoliczności, które podaje we wniosku. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że skarżąca spółka w dalszym ciagu prowadzi działalność gospodarczą w zakresie hurtowej i detalicznej sprzedaży paliw płynnych oraz usług transportowych. Rok obrotowy 2016 strona zakończyła stratą w wysokości ok. 432.000 zł. Za rok 2015 również odnotowała stratę bilansową na poziomie 134.000 zł, zaś w zeznaniu podatkowym CIT-8 wykazała stratę w wysokości ok. 120.000 zł. Kapitał zakładowy spółki stanowi kwota 200.000 zł, strona posiada także kapitał zapasowy w wysokości ok. 327.000 zł. Wartość posiadanych przez wnioskodawczynię środków trwałych na koniec 2016 roku wynosiła ok. 337.000 zł, przy czym jej aktywa trwałe stanowią budynki i lokale oraz środki transportu. Aktywa obrotowe spółki zamykają się kwotą ok. 1.790.000 zł i stanowią je towary w kwocie ok. 249.000 zł oraz należności z tytułu dostaw towarów i usług w kwocie 957.000 zł, oraz należności z tytułu podatków i innych tytułów. Na koniec 2016 roku spółka posiadała też ponad 300.000 zł w kasie i na rachunkach bankowych. Z przedstawionych deklaracji VAT- 7 wynika, że w listopadzie 2016 roku spółka uzyskała przychód w wysokości 300.326 zł, w grudniu 2016 roku jej przychód wyniósł 201.533 zł, w styczniu br przychody spółki wyniosły 192.815 zł zaś jej przychód za luty 2017 roku zamknął się kwotą 35.532 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (100 zł), stosownie do treści art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. uznać należało, że skarżąca nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie. Rozmiar działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą przeczy twierdzeniom strony o braku jakichkolwiek środków z których mogłaby opłacić wpis od skargi w najniższej możliwej wysokości. Z nadesłanej informacji wynika, że istotnie ograniczeniu uległ rozmiar działalności skarżącej jednak wnioskodawczyni w dalszym ciągu obraca środkami wielokrotnie przewyższającymi obciążającą ją opłatę sądową brak więc podstaw do przyznania jej wnioskowanego zwolnienia od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. AKE.