I SA/Łd 357/08

Dnia 2 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Sz. i M. Sz. na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na prowadzenie postępowania podatkowego przez Wójta Gminy D. w sprawie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. I SA/Łd 357/08 UZASADNIENIE W dniu 18 lutego 2008 roku E. S. i M. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy D. Nr [...] z dnia [...] roku w sprawie rozpatrzenia skargi na prowadzenie postępowania podatkowego przez Wójta Gminy D. w sprawie podatku od nieruchomości w R. stanowiącej własność E. i M. S. Przedmiotową uchwałą Rada Gminy D., na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. - Dz.U. z 2001 roku Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w związku z art. 229 pkt 3 i art. 234 pkt 1 k.p.a., nie stwierdziła uchybień w prowadzeniu postępowania podatkowego przez organ pierwszej instancji - Wójta Gminy D., a zarazem, z uwagi na wybór osoby pełniącej funkcję Wójta Gminy D. na stanowisko Wicestarosty B., a co za tym idzie wszczęcie procedury określonej przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 2002 roku o bezpośrednim wyborze Wójta, Burmistrza i Prezydenta Miasta (Dz.U. Nr 113, poz. 984 ze zm.) oraz ustawy o samorządzie gminnym, postanowiła zwrócić się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. o wyznaczenie innego organu podatkowego do rozpatrzenia sprawy w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 2005, 2006 i 2007 od nieruchomości położonej w R. stanowiącej własność E. i M. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowanych przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Sądy administracyjne nie mogą i nie zastępują organów, co oznacza, że obowiązkiem sądu jest jedynie zbadanie legalności działania organów administracji publicznej. Nie są one władne orzekać merytorycznie w danych sprawach, zatem nie mają uprawnienia by wydać orzeczenia przyznające stronie uprawnienie lub obciążające ją jakimś obowiązkiem opartym na obowiązujących przepisach prawa materialnego. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Gminy D. Nr [...] z dnia [...] roku. Akt ten wydany został po rozpoznaniu skargi E. i M. S. na sposób prowadzenia przez Wójta Gminy D. postępowania podatkowego dotyczącego podatku od nieruchomości położonej w R. Podstawę prawną przedmiotowej uchwały stanowiły zaś przepisy art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym w związku z art. 229 pkt 3 i art. 234 pkt 1 k.p.a. Zaskarżona uchwała niewątpliwie nie jest decyzją ani postanowieniem wymienionymi w treści art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Sporny akt, ponieważ: nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, gdyż nie nakłada na jej adresatów żadnych obowiązków ani też żadnych przywilejów bądź uprawnień (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), nie stanowi interpretacji przepisów prawa podatkowego (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.), nie zawiera przepisów powszechnie obowiązujących na określonej części terytorium państwa, wobec czego nie jest aktem prawa miejscowego (art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.), nie spełnia przesłanek, pozwalających zakwalifikować go do aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., albowiem wspólną ich cechą jest to, że podejmowane są w sprawach z zakresu administracji publicznej i przyjmują formę uchwały lub zarządzenia organów jednostek samorządu terytorialnego o charakterze ogólnym wewnętrznego urzędowania (np regulamin, wytyczne skierowane do podległych organów i innych jednostek, akt budżetowe), a zatem nie kwalifikuje się do żadnej z kategorii określonych w art. 3 § 2 pkt 4 - 7. Ostatecznie, zaskarżona uchwała nie kwalifikuje się również do aktów wymienionych w pkt 7, gdyż nie jest aktem nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Z powyższych względów, aby rozstrzygnąć, czy kwestionowany przez stronę skarżącą akt może zostać poddany kontroli sądowoadministracyjnej należało przeprowadzić dalszą analizę obejmującą przepisy, na podstawie których wydana została zaskarżona uchwała. Jak już zostało wskazane podstawę prawną przedmiotowej uchwały stanowiły przepisy art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 229 pkt 3 k.p.a. i art. 234 pkt 1 k.p.a. W myśl zaś art. 229 pkt 3 k.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, jest rada gminy. W art. 227 k.p.a. ustawodawca doprecyzował, iż przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga E. i M. S. pierwotnie złożona do [...] Urzędu Wojewódzkiego oraz Ministerstwa Sprawiedliwości, które to organy następnie prawidłowo przekazały ją do rozpoznania Radzie Gminy D., dotyczyła działania Wójta Gminy D. w sprawie prowadzenia postępowania podatkowego. Przedmiotowe postępowanie jest postępowaniem jednoinstancyjnym, o charakterze uproszczonym i kończy się czynnością materialno-techniczną w postaci zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi. Ponieważ rada gminy, jako organ kolegialny, podejmuje rozstrzygnięcia i przedstawia stanowiska w formie uchwały w niniejszej sprawie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi przybrało taką formę prawną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2001 roku, sygn. akt I SA/Łd 2668/00, opubl. Lex nr 54426). Uchwała wydana w trybie skargowym, jako rozstrzygnięcie kończące przedmiotowe postępowanie nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wykształcone w tej materii orzecznictwo jednoznacznie wskazuje, iż postępowanie skargowe i akt kończący to postępowanie nie są przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Ocena prawidłowości postępowania skargowego prowadzonego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. "Skargi i wnioski" nie podlega kognicji sądownictwa administracyjnego. Kognicji tej nie podlega także ocena, czy organ prowadzący postępowanie skargowe załatwił skargę w zakreślonym w przepisach k.p.a. terminie, to znaczy czy w terminie udzielił odpowiedzi na tę skargę (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1999 roku, sygn. akt III SAB 7/99). Wziąwszy pod uwagę powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdza, iż do skarg i wniosków uregulowanych w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. Zaznaczyć także należy, iż zawiadomienie o sposobie załatwienia takiej skargi złożonej w trybie określonym w Dziale VIII k.p.a. nie jest decyzją administracyjną, ani aktem lub czynnością, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 14 września 2005 roku, sygn. akt I OSK 105/05). Z tych wszystkich względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu. M.P.