I SA/Łd 360/12

Dnia 20 listopada 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącemu K. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem opłaty za odpis wyroku z uzasadnieniem; 2. umorzyć postępowanie sądowe w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie doradcy podatkowego Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Ł. uwzględnił wniosek K. S. i przyznał mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczania wpisu sądowego od skargi oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Wyrokiem z dnia 24 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] określającą skarżącemu wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok. Podatnik wystąpił ze skargą kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 1000 zł podatnik wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego – jednocześnie wskazując, iż prosi o ustanowienie jego pełnomocnikiem z urzędu doradcy podatkowego K. D.. W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach K. S. wskazał, że jego sytuacja nie uległa istotnym zmianom w porównaniu z zaprezentowana w poprzednim wniosku o prawo pomocy. Wzrosła jedynie kwota otrzymywanej przez wnioskodawcę renty inwalidzkiej z kwoty ok. 810 zł do 872 zł miesięcznie. Skarżący nadal mieszka w wynajmowanym mieszkaniu, którego czynsz najmu wynosi 590 zł. jego cały majątek został zajęty w toku postępowania egzekucyjnego. W związku z niską kwotą dochodów skarżący zalega z alimentami na dzieci oraz z opłatami czynszowymi. Toczące się wobec niego postępowanie egzekucyjne dotyczące zaległych alimentów zostało umorzone z powodu braku majątku nadającego się do egzekucji. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270.) –dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z przepisem art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2012 roku skarżącemu przyznane zostało prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sadowego od skargi i ustanowienie doradcy podatkowego. Do wykonania przyznanego niniejszym postanowieniem prawa pomocy Krajowa Izba Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego K. D.. Powyższe prawo pomocy nie zostało cofnięte. W dniu 29 października 2012 roku skarżący ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie doradcy podatkowego K. D.. Stosownie do przepisu art. 259 § 3 p.p.s.a., postanowienie od którego nie wniesiono sprzeciwu ma skutki prawomocnego orzeczenia sądu. Tym samym skarżący jest w dalszym ciągu uprawniony do korzystania z pomocy ustanowionego dla niego pełnomocnika z urzędu. Z uwagi na powyższe, żądanie skarżącego ustanowienie ponownie tego samego doradcy podatkowego zawarte w obecnie rozpoznawanym wniosku, wobec prawomocnego przyznania mu prawa pomocy w tym zakresie należało uznać za bezprzedmiotowe. Przechodząc do oceny przedmiotowego wniosku w zakresie zasadności zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych wskazać należy, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy K. S. wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwotą około 809 zł netto. Skarżący nie posiada żadnego majaku, mieszka w wynajętym mieszkaniu, za które czynsz wynosi 590 zł. Z uwagi na niskie dochody zalega z opłatami za mieszkanie oraz alimentami na dzieci. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie, który wynosi 1.000 zł, stosownie do treści art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego, w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł uiszczona tytułem opłaty za odpis wyroku z uzasadnieniem. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. mk