I SA/Łd 366/09

Dnia 23 listopada 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia postępowania administracyjnego w zakresie dotyczącym umorzenia należności z tytułu składek finansowanych przez ubezpieczonych nie będących płatnikami składek na ubezpieczenia, Fundusz Ubezpieczeń Społecznych i Fundusz Ubezpieczeń Zdrowotnych p o s t a n a w i a: przyznać J. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 3 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę J.K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania administracyjnego w zakresie dotyczącym umorzenia należności z tytułu składek finansowanych przez ubezpieczonych nie będących płatnikami składek na ubezpieczenia, Fundusz Ubezpieczeń Społecznych i Fundusz Ubezpieczeń Zdrowotnych. W dniu 19 października 2009 roku do sądu wpłynął urzędowy formularzu PPF z wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach J.K. wskazał, iż wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu emerytur pobieranych przez małżonków zamyka się kwotą około 3.326 zł brutto. Skarżący wraz z żoną mieszka w mieszkaniu spółdzielczym o powierzchni 64 m2, jest właścicielem samochodu osobowego marki Matiz o wartości 6.700 zł, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Koszty utrzymania mieszkania określił na kwotę 610 zł miesięcznie (czynsz, energia, gaz, telefon , telewizja). Ponadto wskazał, iż jego zobowiązania wobec rożnych banków wynoszą około 305.000 zł, a miesięczna rata związana z obsługą tego długu wynosi około 8.950 zł. Zarządzeniem z dnia 22 października 2009 roku skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: udokumentowanie wysokości miesięcznego dochodu, na który wskazuje w swoim wniosku, nadesłanie zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodów skarżącego oraz jego żony za lata 2007 i 2008 ze wskazaniem źródeł osiągnięcia przychodu (ze stosunku pracy, z pozarolniczej działalności gospodarczej itp.) w sposób umożliwiający określenie wysokości uzyskiwanych przychodów i kosztów ich uzyskania, bądź nadesłania odpisów zeznań podatkowych za te lata, nadesłanie wyciągów z posiadanych przez skarżącego i jego żonę kont i lokat bankowych za ostatnie 3 miesiące, udokumentowanie kiedy, w jakiej wysokości oraz na jaki cel zostały zaciągnięte kredyty bankowe wskazane we wniosku oraz wykazanie wysokości spłacanych rat kredytowych, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi podatnik przedstawił dokumenty potwierdzające wysokość emerytur wskazaną we wniosku, wielkość posiadanych zobowiązań finansowych na rzecz różnych instytucji bankowych, oraz wysokość miesięcznych rat kredytowych ponoszonych z ich tytułu, wysokość ponoszonych kosztów utrzymania, a także zeznania podatkowe skarżącego i jego żony za dwa ostatnie lata podatkowe, z których wynika, iż jedynymi dochodami ich gospodarstwa domowego w tym okresie były dochody z emerytur. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy J.K. wskazał, że wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu emerytur zamyka się kwotą około 2.975 zł netto. Skarżący wraz z żoną mieszka w mieszkania spółdzielczym o powierzchni 64 m2, jest właścicielem samochodu osobowego marki Matiz o wartości 6.700 zł, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Koszty utrzymania mieszkania wynoszą około 610 zł miesięcznie (czynsz, energia, gaz, telefon, telewizja). Ponadto skarżący posiada liczne zobowiązania wobec rożnych banków często zaciągane na spłatę wcześniejszych kredytów, które wynoszą około 305.000 zł, a miesięczna rata związana z obsługą tego długu wynosi około 8.950 zł. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w calu zagwarantowania skarżącemu prawa do sądu, należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. M.K.