I SA/Łd 366/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat J. P. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące 2007 r. p o s t a n a w i a: 1. oddalić wniosek w zakresie przyznania nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed sądem I instancji; 2. przyznać i nakazać wypłatę z funduszy Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat J. P. kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia) plus należny od tej kwoty podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Postanowieniem z 24 kwietnia 2012 r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. delegowała do prowadzenia sprawy adwokat J. P. Wyrokiem z dnia 17 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A Spółki z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące 2007 r. Adw. J. P. nie stawiła się na rozprawie i do czasu jej zamknięcia nie złożyła również wniosku o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu wraz ze stosownym oświadczeniem. Pełnomocnik sporządziła i złożyła w imieniu skarżącej skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku. W skardze wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej spółce oraz oświadczyła, iż koszty te nie zostały pokryte w całości, ani w części. Wyrokiem z dnia 4 października 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Na rozprawie nie stawił się pełnomocnik strony skarżącej. W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, iż nie rozpoznał wniosku o przyznanie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu, ponieważ zgodnie z art. 258-261 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest ono przyznawane przez wojewódzki sad administracyjny. Pismem z dnia 18 lutego 2014 r. adwokat J. P. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego skarżącej spółce za obie instancje sądowe. Wojewódzki Sądzie Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej "p.p.s.a."), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), którego przepis § 19 stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do § 20 tego rozporządzenia wniosek o przyznanie nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z akt niniejszej sprawy wynika, iż powyższe oświadczenie pełnomocnik skarżącej złożyła dopiero w treści skargi kasacyjnej, natomiast do czasu zamknięcia rozprawy przed Sądem I instancji, na zasadzie art. 210 p.p.s.a. oświadczenie to nie zostało złożone. W ocenie Sądu nie istniała zatem inna możliwość, jak tylko konieczność oddalenia wniosku w zakresie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną przed sądem I instancji. Stosownie natomiast do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Zatem w niniejszej sprawie należne wynagrodzenie wynosi 120 zł za postępowanie kasacyjne. Wobec powyższego na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w pkt 1 i pkt 2 sentencji. ak