I SA/Łd 37/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym za rok 2005 postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi I SA/Łd 37/11 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym za rok 2005, zostało wniesione z uchybieniem terminu. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone stronie [...]r. W dniu [...] r. K. S. wniosła skargę na powyższe postanowienie. We wskazanej dacie strona nadała w placówce pocztowej dwie przesyłki zawierające skargę, z których jedną zaadresowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł., a drugą do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. W odrębnym piśmie z dnia [...] r., córka skarżącej – M. S., będąca jej pełnomocnikiem, podała, że jej matka przebywa w L.. Wyjaśniła, że matka wysłała do niej list zawierający skargę, ale z uwagi na zaostrzoną kontrolę w Wielkiej Brytanii, wynikającą o obawy przed zamachami terrorystycznymi przesyłki z L. docierają do Polski z dużym opóźnieniem. Z pisma wynika, że strona podjęła również próbę wysłania pisma za pomocą poczty elektronicznej, która nie powiodła się z powodu "błędu poczty elektronicznej". Konkludując M. S. wniosła o uznanie, że skarga została wniesiona w terminie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi, wskazując że została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu, o którym stanowi art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a." W piśmie z dnia [...] r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie sądu, M. S. wyjaśniła, że pismo z dnia [...] r. należy traktować jako wniosek o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy złożyć za pośrednictwem organu, którego bezczynność lub działanie są przedmiotem skargi. Wniosek należy złożyć w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 - 4 P.p.s.a.). Z powyższego wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić wtedy, gdy strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła dokonać czynności w terminie z powodu przeszkody, której nie mogła przezwyciężyć pomimo dołożenia wszelkich możliwych w danych warunkach starań. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni nie wykazała, że uchybiła terminowi do złożenia skargi w sposób niezawiniony. Z akt sprawy wynika wprawdzie, że skarżąca przebywa w L., co niewątpliwie utrudnienia udział strony w postępowaniach administracyjnych i jak sądowym. Tym niemniej nie jest to okoliczność, która przy dołożeniu przez stronę należytej staranności, pozbawia stronę możliwości udziału w postępowaniu. W szczególności ów pobyt w L. nie stanowi sam w sobie okoliczności, która mogłaby stanowić przeszkodę uniemożliwiającą złożenie skargi w terminie, podobnie jak nie stanowić samodzielnej okoliczności usprawiedliwiającej uchybienie temu terminowi. W ocenie Sądu za przeszkodą taką nie można, w rozpoznawanej sprawie, uznać również "błędnie" funkcjonującej poczty elektronicznej. Okoliczność ta została we wniosku o przywrócenie terminu, przedstawiona w sposób ogólnikowy. Równie lakonicznie wskazano na wzmożone kontrole przesyłek pocztowych w Wielkiej Brytanii, jako przeszkodę uniemożliwiającą dochowanie terminu. Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi Sąd wziął również pod uwagę, że w Polsce przebywa córka skarżącej, która mogła wnieść skargę w imieniu matki z zachowaniem ustawowego terminu. Reasumując, zdaniem Sądu przedstawione we wniosku okoliczności przemawiają za tym, że przy dołożeniu należytej staranności skarżąca mogła wnieść skargę w ustawowym terminie. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi P.Z-C.