I SA/Łd 370/16

Dnia 22 czerwca 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku F. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi F. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – F. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. F. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 356 zł skarżący pismem z dnia 20 maja 2016 roku wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od wpisu od skargi w całości. W nadesłanym następnie, na wezwanie Przewodniczącego Wydziału I, urzędowym formularzu (PPF) skarżący rozszył zakres wniosku i wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że jest osobą niewidomą i cierpi na padaczkę. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego jedyny majątek stanowi lokal mieszkalny o pow. 19 m2, do którego przysługuje mu lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego. Utrzymuje się z renty, z której po potrąceniach w związku z zajęciami egzekucyjnymi otrzymuje kwotę 894 zł. Jego zobowiązanie z tytułu pożyczki wynosi ok. 20.000 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, wynika, że skarżący że jest osobą niewidomą i cierpi na padaczkę. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego jedyny majątek stanowi lokal mieszkalny o pow. 19 m2, do którego przysługuje mu lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego. Utrzymuje się z renty, z której po potrąceniach w związku z zajęciami egzekucyjnymi otrzymuje kwotę 894 zł. Jego zobowiązanie z tytułu pożyczki wynosi ok. 20.000 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu skarżącego i kwotę wpisu od skargi (356 zł), referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Ake.