I SA/Łd 371/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji określającej zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r. i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 200,- (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu [...]. pod pozycją [...]. W dniu 19 lutego 2008 r. pełnomocnik firmy A złożył za pośrednictwem poczty skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], którą to decyzją Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] określającą zobowiązanie skarżącej spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r. i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Wraz ze skargą pełnomocnik spółki (adwokat) uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł, przy czym w uzasadnieniu wskazał, że wysokość wpisu określił na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221 poz. 2193 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl bowiem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej w skrócie jako p.p.s.a. – sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od skargi złożonej do sądu pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, natomiast w pozostałych sprawach pobiera się wpis stały (art. 230 i art. 231 p.p.s.a.). Wysokość wpisów sądowych określa wspomniane już wyżej rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyj-nymi (Dz.U. nr 221 poz. 2193 ze zm.). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję wydaną przez organ I instancji i przekazująca sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia, wydana na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej. Decyzja taka ma wyłącznie procesowy (kasacyjny) charakter, nie kształtuje bezpośrednio zobowiązań materialnoprawnych podatnika, a zatem – nie dotyczy należności pieniężnej w rozumieniu art. 216 p.p.s.a. Jej moc wiążąca ogranicza się do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji organu I instancji. W tego typu sprawach, nie jest możliwe wskazanie wartości przedmiotu sporu co oznacza, że zgodnie z art. 231 zd. drugie p.p.s.a., należy uiścić wpis stały (por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2004 r., sygn. akt FZ 128/04, niepubl.). Odnosząc się do wysokości należnego wpisu pełnomocnik strony skarżącej błędnie uznał, że wysokość tę należy określić na podstawie § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy przedmiotem skargi do sądu są rozstrzygnięcia organów administracji wydane w nadzwyczajnych trybach orzekania, określonych w rozdziałach 17-20 Ordynacji podatkowej (wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności, uchylenie lub zmiana albo wygaśnięcie aktu). Uchylenie decyzji, o którym mowa w ww. przepisie dotyczy zatem m.in. instytucji uchylenia decyzji ostatecznej (art. 253 i nast. Ordynacji podatkowej), nie zaś decyzji kasacyjnej wydanej przez organ II instancji, o której mowa w art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej (por. postanowienie NSA z dnia 22 sierpnia 2007 r., sygn. akt II FZ 212/07, niepubl.). W niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie więc § 2 ust. 3 pkt 12 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach skarg z zakresu zobowiązań podatkowych, nieobjętych wpisem stosunkowym, pobiera się wpis stały w wysokości 500 zł. Konsekwencje nieuiszczenia wpisu od skargi skierowanej do sądu określają przepisy art. 220 § 3 i art. 221 p.p.s.a. Z tego ostatniego unormowania wynika zasada, że jeżeli skarga podlega opłacie stałej, a została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcę prawnego), to skutkiem braku należnej opłaty jest odrzucenie wspomnianej skargi. Skutek ten powstaje niezależnie od tego czy opłata w ogóle nie została wniesiona, czy też uiszczono ją w wysokości niższej niż należna. W niniejszej sprawie złożona przez adwokata skarga nie została prawidłowo opłacona. Skarga ta zatem, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. O zwrocie wpisu sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. P.Pij.