I SA/Łd 374/09

Dnia 22 czerwca 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr KO. [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu IV raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2008 rok i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – M. J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. M.J. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu IV raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2008 rok i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. We wniosku tym skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną C.J. i 52-letnim synem M.J. Jednocześnie skarżący wskazał, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 90 m2, mieszkania o pow. 65 m2, stodoły oraz nieruchomości rolnej o pow. 7 ha. Oświadczył przy tym, że oboje z żoną uzyskują dochód z tytułu emerytury w łącznej kwocie 1.745,04 zł. Syn zaś jest bezrobotny i nie osiąga żadnego dochodu. W uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo wyjaśnił, że z powodu suszy nie osiągnął żadnego dochodu z gospodarstwa rolnego. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną C.J. i 52-letnim synem M.J. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 90 m2, mieszkania o pow. 65 m2, stodoły oraz nieruchomości rolnej o pow. 7 ha. Łączny zaś dochód rodziny 3-osobowej zamyka się w kwocie 1.745,04 zł. W tej sytuacji, biorąc zwłaszcza pod uwagę kwotę dochodu rodziny, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)