I SA/Łd 38/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. znak [...] UNP: [...] w przedmiocie: ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K. B. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie: ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony podniósł, że skarżący jest uczniem czwartej klasy technikum i przygotowuje się do egzaminu maturalnego. Mieszka wraz ojcem w domu odziedziczonym po zmarłej matce i utrzymuje się z renty rodzinnej w wysokości 1000 zł. Dodatkowo pełnomocnik wskazał, że Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymując w mocy decyzję organu I instancji nie uwzględnił zarzutów przedstawionych przez skarżącego, którego zdaniem 6-miesięczny termin do złożenia oświadczenia został zachowany, a decyzja o nałożeniu na niego obowiązku zapłaty podatku jest w całości bezpodstawna i w sposób krzywdzący naraża jego majątek na uszczuplenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270) - powoływanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z przywołanego przepisu wynika, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest przedstawienie przez stronę skarżącą okoliczności wskazujących, że wykonanie decyzji doprowadzi do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. We wniosku należy wskazać konkretne fakty świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę. W ocenie sądu skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, które świadczyłyby o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować szkodę, a tym bardziej szkodę znacznych rozmiarów, bądź też inne - trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku ogranicza się do twierdzenia, iż skarżący jest uczniem czwartej klasy technikum, mieszka wraz z ojcem w domu odziedziczonym po zmarłej matce i utrzymuje się z renty rodzinnej w wysokości 1000 zł. Z uzasadnienia złożonego wniosku nie wynika jednak jaka jest sytuacja majątkowa skarżącego oraz jego rodziny. W szczególności nie wiadomo, czy skarżący oraz ewentualnie pozostające z nim we gospodarstwie domowym osoby, posiadają inne źródła utrzymania oraz jakie ponoszą stałe wydatki związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego, czy też np. stanem zdrowia. Odnosząc się natomiast do zawartych we wniosku zarzutów wobec kwestionowanej decyzji należy podkreślić, że Sąd zajmując się przedmiotowym wnioskiem, nie bada prawidłowości zaskarżonej decyzji, a jedynie konsekwencje jej wykonania dla sytuacji strony skarżącej. To, czy rzeczywiście istnieją podstawy do uwzględnia skargi sąd ustala dopiero rozpoznając sprawę merytorycznie. W związku z powyższym, wskazywanie przez stronę na ewentualne nieprawidłowości zaskarżonego aktu nie może przemawiać za pozytywnym rozstrzygnięciem w przedmiocie wstrzymania jego wykonania. Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. AKE.