I SA/Łd 382/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Tarno Sędziowie: Sędzia NSA Anna Świderska Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Protokolant: St. sekretarz sądowy Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2019 r. sprawy ze skargi S. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za poszczególne miesiące 2014, 2015 i 2016 rok oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpoznaniu odwołania S.O. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z [...] r. określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części określającej S.O. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami za okres od 1 lutego 2015 r. do 31 sierpnia 2015 r. w wysokości 36 zł miesięcznie i za okres od 1 września 2015 r. do 31 października 2016 r. w wysokości 48 zł miesięcznie. We wskazanym zakresie organ odwoławczy określił opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 lutego 2015 r. do 30 września 2015 r. w wysokości 36 zł miesięcznie, za okres od 1 października 2015 r. do 31 października 2016 r. w wysokości 48 zł miesięcznie. W pozostałym zakresie organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. określił S.O. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za nieruchomość położoną w Ł. przy ul. A 4 za okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 stycznia 2014 r. w wysokości 12 zł miesięcznie, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za ww. nieruchomość za okres od 1 lutego 2014 r. do 31 stycznia 2015 r. w wysokości 24 zł miesięcznie, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za ww. nieruchomość za okres od 1 lutego 2015 r. do 31 października 2016 r. w wysokości 24 zł miesięcznie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Prezydent Miasta Ł., mając na uwadze wytyczne zawarte we wskazanej decyzji przeprowadził postępowanie wyjaśniające a następnie, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego wydał decyzję z dnia [...] listopada 2018 r. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wezwało Stronę do: 1) wskazania adresów zamieszkania i ewentualnie okresów zamieszkania W. O., O. O. oraz O. O. pod wskazanymi adresami w przedziale czasu od 1 stycznia 2014 r. do 31 października 2016 r., 2) przedłożenia dowodów potwierdzających złożenie deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z tytułu zamieszkania W. O., O. O. oraz O. O. pod adresami wskazanymi w odpowiedzi na pkt 1 niniejszego postanowienia w przedziale czasu od 1 stycznia 2014 r. do 31 października 2016 r., 3) przedłożenia dowodów potwierdzających uiszczenie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z tytułu zamieszkania W. O., O. O. oraz O. O. pod adresem/-ami, wskazanymi w odpowiedzi na pkt 1 wezwania. S. O. w odpowiedzi na wskazane postanowienie pismem z dnia 6 lutego 2019 r. złożył zażalenie oraz wniósł o: "wyznaczenie dodatkowego terminu tj. 22 lutego 2019 r. na złożenie dokumentów w sprawie potwierdzenia złożenia deklaracji oraz uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi". Pismo z dnia 6 lutego 2019 r. zostało rozpoznane przez Kolegium w odrębnym postępowaniu pod sygn. akt [...] - postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r. Kolegium stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W decyzji z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wskazało, że w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze (art. 60 ust. 1 u.c.p.g.). Co istotne, od 1 lutego 2015 r. w myśl art. 60 ust. 2 u.c.p.g. opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości określonej w decyzji, o której mowa w ust. 1 obowiązuje do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty. W warunkach niniejszej sprawy organ pierwszej instancji był uprawniony i zobowiązany na podstawie art. 60 ust. 1 u.c.p.g. do wydania decyzji w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Mając powyższe na względzie obowiązkiem organu pierwszej instancji było ustalenie: 1) właściciela nieruchomości w rozumieniu u.c.p.g.; 2) czy nieruchomość zamieszkują mieszkańcy; 3) liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość; 4) w jaki sposób były zbierane i odbierane odpady komunalne (selektywny, czy nieselektywny). Bezspornym jest - co potwierdzają dane z ewidencji gruntów i budynków, a także z treść księgi wieczystej dla nieruchomości oznaczonej numerem [...], że współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości są S.O. (3/4 udziału), małżonkowie H.O. oraz P.S.O. (1/4 udziału w ramach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej). Kwestią sporną pozostawała kwestia liczby osób zamieszkujących pod adresem ul. A 4 w Ł. w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 31 października 2016 r. Organ pierwszej instancji, celem wyjaśnienia tej kwestii, przeprowadził wieloetapowe postępowanie wyjaśniające, w tym m.in.: - dowód z dokumentu — kserokopia Karty Dużej Rodziny wystawionej na nazwisko S. S. O., stanowiąca załącznik do deklaracji DO złożonej w dniu 7 sierpnia 2017 r., - dowód z kontroli przedmiotowej nieruchomości przeprowadzonej w dniach 9 i 27 marca 2018 r. przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej w Ł., - dowód z przesłuchania w dniu 26 kwietnia 2018 r. S.O. w charakterze strony, - dowód z przesłuchania w dniu 26 maja 2018 r. B. P. i w charakterze świadka, - dowód z dokumentu — informacja przekazana w dniu 19 czerwca 2018 r. przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-B. dotycząca zeznań PIT-37 S. O. i A. O. za lata 2014-2017, - dowód z przesłuchania w dniu 3 lipca 2018 r. A. O. w charakterze świadka, - dowód z dokumentu — informacja przekazana w dniu 18 lipca 2018 r. przez Spółdzielnię Mieszkaniową im. A w Ł. w sprawie ilości osób zgłoszonych do przebywania w lokalu mieszkalnym nr [...] położonym przy ul. B 80/[...] i ilości osób, za które uiszczana jest opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi z tego lokalu, - dowód z dokumentu — informacji przekazanej w dniu 23 lipca 2018 r. przez dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. B w Ł. w sprawie miejsca zamieszkania W. O., podanego przez jej opiekunów prawnych, - dowód z dokumentu — informacji przekazanej w dniu 30 lipca 2018 r. przez dyrektora Przedszkola Miejskiego Nr [...] w Ł. w sprawie miejsca zamieszkania O. O., podanego przez jego opiekunów prawnych, - dowód z dokumentu — informacji przekazanej w dniu l października 2018 r. przez dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. C w Ł. w sprawie miejsca zamieszkania uczennicy O. O., podanego przez jej opiekunów prawnych. Na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego organ pierwszej instancji ustalił: a) Małżonkowie A. i S. O. nie znajdują się w separacji ani w trakcie rozwodu i prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, w tym wspólnie wychowują dzieci (zeznania S. i A. O.). b) Małżonkowie O. posiadają troje dzieci: - W. O., zameldowaną na pobyt stały pod adresem Ł., ul. B 80/[...] m. [...], dla której w dokumentach składanych do [...] Liceum Ogólnokształcącego w Ł. w trakcie rekrutacji przed rokiem szkolnym 2015/2016 rodzice wskazali adres zamieszkania Ł., ul. B 80/[...] m. [...]. Jeszcze we wrześniu 2015 r. rodzice zgłosili zmianę miejsca zamieszkania dziecka na Ł., ul. A 4 i tym adresem uczennica posługiwała się przez czas trwania nauki (co potwierdza: dziennik lekcyjny, arkusz ocen, wycieczka klasowa, deklaracja maturalna) do 2018 r. - O.O., dla której w dokumentach składanych w Szkole Podstawowej nr [...] w Ł. rodzice wskazali adres zameldowania Ł., ul. B 80/[...] m. [...], zaś adres zamieszkania Ł., ul. A 4. Dopiero 12 września 2018 opiekun prawny zgłosił nowy adres zamieszkania, zgodny z adresem zameldowania na pobyt stały. - O. O., dla którego w dokumentach składanych do Przedszkola Miejskiego nr [...] w Ł. rodzice wskazali adres zamieszkania Ł., ul. A 4, zgodny z adresem zameldowania na pobyt stały. Organ pierwszej instancji stwierdził, iż adresy zamieszkania zostały przez rodziców podane w sposób świadomy i dobrowolny. Dla obu córek wskazali oni adresy zamieszkania odmienne niż adresy zameldowania na pobyt stały. W zeznaniu PIT-37 za lata 2014, 2015 i 2016 r. S. O. wskazał adres zamieszkania Ł., ul. A 4. W załącznikach PIT/O do tych zeznań wykazano odliczenie od podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu ulgi na 3 dzieci przez wyżej wymienionego. W trakcie kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Straży Miejskiej w Ł. w dniu 27 marca 2018 r. w wyniku rozmowy z sąsiadką mieszkającą przy ul. A 6 ustalono, że nieruchomość przy ul. A 4 zamieszkują: S. O. wraz z żoną oraz trójką dzieci — córką, która uczy się w liceum, drugą córką, która uczy się w gimnazjum oraz synem. Stan taki trwa od około 10 lat. Dla potwierdzenia tych informacji organ podatkowy przesłuchał w charakterze świadka B. P., zamieszkałą Ł., ul. A 6. W wyniku przesłuchania ujawnione zostało, że osobą, z którą rozmawiał funkcjonariusz Straży Miejskiej w Ł., była jej małoletnia córka. Świadek jednocześnie stwierdziła, że nie utrzymuje kontaktów z sąsiadem, nie wie ile osób zamieszkuje sąsiednią nieruchomość, nigdy nie widziała innych osób. Świadek stwierdziła jednocześnie, że nie wie, ile osób zamieszkujących sąsiednią posesję wskazała jej córka. W ocenie organu fakt posiadania przez córkę B.P. m. in. informacji o tym, do jakiego rodzaju szkół uczęszczają dzieci A. i S. O., w połączeniu ze wskazanymi wyżej dowodami z dokumentów - w przekonaniu organu pierwszej instancji -przemawia za przyjęciem, że w okresie od 1 stycznia 2014 r. co najmniej do 31 sierpnia 2015 r. nieruchomość przy ul. A 4 zamieszkiwały 3 osoby (S. O., O.O., O.O.), zaś w okresie od l września 2015 r. do 31 października 2016 r. — 4 osoby (S. O., W. O., O. O., O. O.). Organ pierwszej instancji odmówił jednocześnie wiarygodności zeznaniom złożonym podczas przesłuchania w charakterze strony przez S. O. oraz zeznaniom złożonym w charakterze świadka przez A. O. Zdaniem SKO, po przeanalizowaniu zeznań A. O. i S. O. działanie organu pierwszej instancji było uzasadnione. Zarówno S. O. jak i A. O. zdają się w sposób celowy utrudniać prowadzenie postępowania dowodowego w niniejszej sprawie, by uniemożliwić organowi podatkowemu ustalenie liczby osób zamieszkujących pod wskazanym adresem. Nawiązując do zarzutu "niewyjaśnienia sposobu segregacji śmieci (selektywna czy nieselektywna)" organ odwoławczy wskazał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności z protokołu przesłuchania S. O. w charakterze strony oraz złożonej w 2013 r. deklaracji DO-1 w sposób bezsporny wynika, że odpady komunalne powstające na przedmiotowej nieruchomości były niezmiennie gromadzone i odbierane w sposób nieselektywny, przy zastosowaniu pojemnika o pojemności 110 l. Taki też sposób gromadzenia i odbierania odpadów komunalnych strona wskazała w składanych później deklaracjach, obowiązujących od 1 listopada 2016 r. Co istotne, mając na uwadze że postępowanie dotyczy okresu 1 stycznia 2014 r.-31 października 2016 r. organ pierwszej instancji mógł i zweryfikował, w jaki sposób odpady były gromadzone i odbierane. Strona może dokonać zmiany tego sposobu ale na przyszłość. Skoro zatem nie dokonała między 2013 r. a 31 października 2016 r. zmiany deklarowanego sposobu segregacji śmieci to śmieci były odbierane w sposób zgodny z pierwotną deklaracją - w sposób nieselektywny. Ta okoliczność zdaniem Kolegium nie wymaga dalszego wyjaśnienia. Odnosząc się do zarzutów dotyczących pism dyrektorów szkół i przedszkoli, do których uczęszczają dzieci Państwa O. organ drugiej instancji wyjaśnił, że sam fakt, że nie jest w nich wskazane w jakim dokładnie okresie dzieci zamieszkiwały pod adresem przy ul. A 4 nie stanowi uchybienia, jako że w treści pisma kierowanego do szkół, do których uczęszczały W i O. O., organ pierwszej instancji wskazał, że wyjaśniania wymaga adres zamieszkania dzieci małżonków O. w latach 2014-2018, a zatem w przedziale czasu obejmującym sporny okres. Co więcej dyrektorzy szkół mieli jedynie wskazać adres zamieszkania dzieci podany przez rodziców. Nie znajduje więc uzasadnienia zarzut iż w aktach sprawy brak jest "dowodów potwierdzających zgłoszenie adresu zamieszkania'''. Dyrektorzy złożyli bowiem wyjaśnienia, które organ pierwszej instancji a także SKO uznały za wystarczające. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy rozstrzygnął sprawę na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu wyjaśniającym przez organ współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości są S. O. (3/4 udziału), małżonkowie H. O. oraz P. S. O. (1/4 udziału w ramach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej), H. i P. O. od ponad 30 lat nie przebywają na terenie nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 4 - zamieszkują na stałe pod adresem u. C 49 m.[...], Ł.. Zgodnie z art. 2 ust. 2a u.c.p.g., który obowiązuje od 1 lutego 2015 r. jeżeli obowiązki wskazane w ustawie mogą jednocześnie dotyczyć kilku podmiotów spośród wskazanych w ust. 1 pkt 4, obowiązany do ich wykonania jest podmiot lub podmioty faktycznie władające nieruchomością. Odpady komunalne powstające na przedmiotowej nieruchomości były w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 31 października 2016 r. gromadzone i odbierane w sposób nieselektywny, miesięczną stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości 12 zł za jednego mieszkańca, jeżeli odpady komunalne nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny. Odnosząc się liczby osób zamieszkujących pod adresem ul. A 4, Kolegium na podstawie informacji przekazanych przez dyrektorów szkół i przedszkola, adresu zameldowania S. O. oraz O. O., a także notatki służbowej z dnia 27 marca sporządzonej przez J. M. (Strażnik Miejski) uznało: a) w okresie od 1 stycznia 2014 r. do września 2015 r. pod wskazanym adresem zamieszkiwali S. O., O. O. i O. O. - 3 osoby, b) w okresie od 1 października 2015 r. do 31 października 2016 r. pod wskazanym adresem zamieszkiwali S. O., W O., O. O. i O. O. - 4 osoby, Z akt sprawy wynika, że we wrześniu 2015 r. rodzice zgłosili zmianę miejsca zamieszkania dziecka - W. O. na Ł., ul. A 4. Zgodnie z art. 6i ust. 2 u.c.p.g.: "w przypadku gdy w danym miesiącu na danej nieruchomości mieszkaniec zamieszkuje przez część miesiąca, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w miesiącu, w którym nastąpiła zmiana, uiszcza się w gminie, w której dotychczas zamieszkiwał, a w nowym miejscu zamieszkania - począwszy od miesiąca następnego, po którym nastąpiła zmiana". Zatem organ pierwszej instancji błędnie uznał, że opłatę za 4 osoby S. O. winien uiszczać od 1 września 2015 r., podczas gdy powinna być ona uiszczana od 1 października 2015 r. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: - art. 6i pkt 1 oraz art. 6j ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2013 r. poz. 1399 ze zm.), poprzez błędne określenie ilości osób zamieszkujących nieruchomość położoną przy ul. A 4, - art. 7 i 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodek postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2019 poz. 60), poprzez niedokładne wyjaśnienie faktycznego zamieszkiwania osób na nieruchomości położonej przy ul. A 4, w sposób wyczerpujący i bezsporny materiał dowodowy, - art. 121 § 1, 122, 187 § 1, 191, 190 i 210 § 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. nr 800 ze zm.). Mając na względzie wskazane wyżej okoliczności, skarżący wniósł o określenie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 stycznia 2014 r. do 31 października 2016 r. w wysokości 12 zł miesięcznie, w pozostałej części uchylenie decyzji i umorzenie postępowania oraz uznanie za rażące naruszenie zasad postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta Ł. Ponadto wniósł o rozstrzygnięcie w zakresie naliczenia odsetek, w jakiej wysokości i za jaki termin należy naliczyć odsetki od należności głównej. W odpowiedzi na skargę SKO w S. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uznał skargi za zasadną. Przedmiotem analizowanej sprawy jest kwestia prawidłowości ustaleń organu co do liczby osób zamieszkujących pod adresem ul. A 4 w Ł. w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 31 października 2016 r., a w konsekwencji - co do wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami. Okolicznością niesporną jest, że współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości są: skarżący (3/4 udziału) i małżonkowie H. O. oraz P. S. O. (1/4 udziału w ramach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej). H. i P. O. od ponad 30 lat nie przebywają na terenie nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 4 - zamieszkują na stałe pod adresem u. C 49 m.[...], Ł.. Niesporne jest także, że w analizowanym okresie skarżący zamieszkiwał w tej nieruchomości i władał nią. Uregulowania dotyczące utrzymania porządku i czystości w gminach zawiera wielokrotnie nowelizowana ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, dalej "u.p.c.g." (tekst pierwotny Dz. U. Nr 132, poz. 622). W analizowanym okresie obowiązywało brzmienie ustawy wynikające z nowelizowanych wielokrotnie tekstów jednolitych opublikowanych w Dz.U.2013.1399 i w Dz.U. 2016.250. Ustawodawca wskazał w art.6c ust.1u.p.c.g., że gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Właścicieli tych nieruchomości ustawodawca zobowiązał do ponoszenia na rzecz gminy opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art.6h ustawy). Zgodnie z art.2 ust.1 pkt.4) ustawy, ustawodawca pisząc w ustawie o właścicielach nieruchomości rozumie przez to również współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. Ustawodawca wskazał też w art.2 ust.2a ustawy, że w sytuacji gdy obowiązki wskazane w ustawie mogą jednocześnie dotyczyć kilku podmiotów spośród wskazanych w ust. 1 pkt 4, obowiązany do ich wykonania jest podmiot lub podmioty faktycznie władające nieruchomością. W takim przypadku podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 4, mogą w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, wskazać podmiot obowiązany do wykonania obowiązków wynikających z ustawy. W analizowanej sprawie umowy takiej nie przedstawiono, co oznacza, że obowiązki wynikające z u.p.c.g. obciążają skarżącego jako podmiot zamieszkujący w nieruchomości i władający nią. Obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje w przypadku nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec (art.6i ust.1 pkt.1 ustawy). W przypadku natomiast gdy w danym miesiącu na danej nieruchomości mieszkaniec zamieszkuje przez część miesiąca, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w miesiącu, w którym nastąpiła zmiana, uiszcza się w gminie, w której dotychczas zamieszkiwał, a w nowym miejscu zamieszkania - począwszy od miesiąca następnego, po którym nastąpiła zmiana (art.6i ust.1 pkt.2). W tej sprawie gmina przyjęła zgodnie z art.6j ust.1 pkt.1) ustawy, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi zaskarżona decyzja nie narusza prawa procesowego ani przytoczony powyżej przepisów prawa materialnego. Nie znajdują uzasadnienia w ustalonym i przyjętym przez Sąd stanie faktycznym sprawy sformułowane w skardze zarzuty procesowe oparte na naruszeniu art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191, art. 190 i art.210 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa, dalej "O.p." (tekst jedn. Dz.U.2019.900 ze zm. Sąd nie stwierdza uchybień prawu formalnemu w niniejszej sprawie. Przystępując do oceny przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego, wskazać należy, że na organy podatkowe nałożony jest obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, czemu towarzyszy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 122, art. 187 §1, art.191 O.p.). Warunkiem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, jest zarówno zebranie wszystkich istotnych dla sprawy dowodów, a także ich prawidłowa ocena. Z ustaleń stanu faktycznego wynika, że uzasadnione były wątpliwości organu co do danych zawartych w deklaracji, w zakresie ilości osób zamieszkujących w nieruchomości. W konsekwencji zachodziły ustawowe przesłanki do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania dowodowego oraz wydania decyzji w przedmiocie określenia wysokości opłat, zgodnie z art.6o u.p.c.g. w związku z art.274a §2 O.p. Zdaniem sądu organy podatkowe, w zakresie niezbędnym dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, zebrały materiał dowodowy, a następnie, bez przekroczenia ustawowych granic, poddały go szczególnie drobiazgowej oraz wnikliwej analizie i ocenie, wyciągając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski. Ustalenia te znalazły odzwierciedlenie w całościowym i kompletnym uzasadnieniu faktycznym zaskarżonej decyzji. Jak wynika z materiału dowodowego organy ustaliły liczbę osób zamieszkujących na podstawie wyjaśnień skarżącego, zeznań świadków i dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych. Organ odwoławczy przyjął za organem pierwszej instancji, że żona skarżącego (A. O.) zamieszkuje pod adresem pod adresem zameldowania na pobyt stały, to jest w Ł. przy ul. B 80/[...] m [...]. Skarżący ani jego żona nie udzielili jednoznacznej odpowiedzi, gdzie mieszkają ich dzieci. Złożyli jednak oświadczenia w szkołach i przedszkolu, że miejscem zamieszkania dwojga dzieci (O. i O.) jest właśnie nieruchomość przy ul. A 4. W związku z powyższym organ pierwszej instancji orzekł o wysokości opłaty za nieselektywne zbieranie odpadów za okres od 1.01.2014 r. do 31.08.2015 r. przy uwzględnieniu zamieszkiwania w tym okresie we wskazanej nieruchomości trzech osób (skarżącego i dwójki dzieci). W odniesieniu do trzeciego dziecka – W., skarżący i jego żona złożyli oświadczenie w [...] LO, w którym we wrześniu 2015 r. zmienili adres zamieszkania dziewczynki z ul. B 80/[...] na ul. A 4. Stąd organ pierwszej instancji za okres od 1.09.2015 r. do 31.10.2016 r. orzekł o wysokości opłaty za nieselektywne zbieranie odpadów z uwzględnieniem czwartej osoby. W decyzji organu odwoławczego zasadnie uznano, że zgromadzony materiał dowodowy uzasadniał przyjęcie przez organ pierwszej instancji wskazanej liczby osób zamieszkujących nieruchomość przy ul. A 4 w podanych okresach. Podkreślenia tu wymaga, że skarżący nie wskazał w sposób jednoznaczny w jakim przedziale czasowym i pod jakimi adresami zamieszkiwały jego dzieci i nie przedłożył dowodów potwierdzających złożenie deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z tytułu ich zamieszkiwania pod wskazywanymi przez niego adresami posiadanych nieruchomości, oraz dowodów potwierdzających uiszczanie opłat z tego tytułu. Obowiązkiem skarżącego było podanie tych danych. W tej sytuacji nie mogą odnieść oczekiwanego przez skarżącego skutku jego twierdzenia, że w postępowaniu nie wskazano niepodważalnych dowodów co do adresów jego dzieci. Organ odwoławczy dokonał w zaskarżonej decyzji zmiany daty początkowej opłat o jeden miesiąc później za każdy z dwu wskazanych w decyzji okresów wyjaśniając, że zmian tych dokonano zgodnie z art.6i ust.2 u.c.p.g. Z przepisu tego wynika, że w nowym miejscu zamieszkania opłaty pobiera się począwszy od następnego miesiąca po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana adresu. Taka sytuacja dotyczyła dzieci skarżącego. Wobec powyższego Sąd uznał za bezpodstawne zarzuty dotyczące naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego, to jest art.6i pkt.1 oraz 6j ust.1 pkt.1. W ocenie Sądu nie budzą bowiem zastrzeżeń ustalenia organów wskazujące, kto w analizowanych okresach zamieszkiwał przy ul. A 4, a wysokość opłaty wyliczona została jako iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość z uwzględnieniem stawki od jednej osoby w przypadku nieselektywnego gromadzenia odpadów komunalnych. Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), oddalił skargę. dc