I SA/Łd 386/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 23 października 2025 r. nr 1001-IOV.2.603.5.2025.8.UCS.U18.IK w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2013 r. postanawia: odrzucić skargę. R. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 23 października 2025 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2013 r. Przed wniesieniem skargi, 26 listopada 2025 r. Strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego celem wniesienia skargi. Po rozpoznaniu tego wniosku, postanowieniem z 19 lutego 2026 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił przyznania Spółce prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie doradcy podatkowego, a po rozpoznaniu sprzeciwu Strony od powyższego rozstrzygnięcia, postanowieniem z 19 kwietnia 2026 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza (I SPP/Łd 172/25). Odpis tego postanowienia doręczono Stronie 27 kwietnia 2026 r. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona Stronie 10 listopada 2025 r., natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym 27 maja 2026 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego organ wniósł o odrzucenie skargi, a ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Sposób i termin składania skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego reguluje art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.". Zgodnie z powołanymi przepisami, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a i 4b. Jak wskazuje dokument elektroniczny potwierdzający przebieg doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, doręczaną w ramach publicznej usługi hybrydowej (PUH), znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja została doręczona Stronie 10 listopada 2025 r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do złożenia skargi do sądu upłynął 10 grudnia 2025 r. Tymczasem ze stempla pocztowej placówki nadawczej na kopercie zawierającej skargę do sądu wynika, że Strona wniosła skargę dopiero 27 maja 2026 r. W tym stanie rzeczy, uwzględniając regulację zawartą w art. 83 § 3 p.p.s.a., należy wskazać, że Strona bezspornie złożyła skargę po terminie wskazanym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca postanowieniem (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Ponieważ w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi nie został zachowany, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a odrzucił skargę. mko