I SA/Łd 390/17

Dnia 19 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z dnia [...] roku Nr [...] UNP:[...] w przedmiocie uchylenia zaskarżonej decyzji określającej w podatku od towarów i usług nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za okres styczeń – grudzień 2011 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji postanawia: odrzucić skargę. R. D. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z dnia [...] roku w przedmiocie uchylenia zaskarżonej decyzji określającej w podatku od towarów i usług nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za okres styczeń – grudzień 2011 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W treści zaskarżonej decyzji organ pouczył, że w zakresie niezgodności z prawem powyższe rozstrzygnięcie może być zaskarżone, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1, art. 13 § 2, art. 52, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w terminie 30 dni od daty jego otrzymania, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.. Przedmiotową decyzję skarżący otrzymał w dniu 25 stycznia 2017 r. Skarga na rozstrzygnięcie wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. została nadana na poczcie 24 lutego 2017 r. bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W trybie art. 54 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w dniu 28 lutego 2017 r., przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł., informując o powyższym stronę skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Kwestię sposobu i terminu składania skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego reguluje art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowiąc, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z powyższych unormowań wynika, iż datą miarodajną dla oceny tego, czy skarga została złożona z zachowaniem ustawowego terminu, jest dzień jej wniesienia do właściwego organu administracji publicznej (osobiście lub za pośrednictwem poczty). Jak wyżej wskazano, zakwestionowana decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została doręczona skarżącemu w dniu 25 stycznia 2017 r. Skoro ustawowy termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni, to tym samym strona powinna złożyć skargę do Sądu, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., najpóźniej do 24 lutego 2017 r. Pomimo odpowiedniego pouczenia, skarga przesłana została 24 lutego 2017 r. bezpośrednio na adres Sądu. Sąd przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. 28 lutego 2017 r. Tym samym dzień 28 lutego 2017 r. uznać należało za datę złożenia skargi. Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż w takiej sytuacji sąd skargę odrzuca. Z uwagi na fakt, że skargę złożono z uchybieniem terminowi, Sąd na podstawie powołanego wyżej odrzucił skargę. Ake.