I SA/Łd 391/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. i A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. K. i A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący złożyli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok, w wysokości 9.156 zł oraz kwotę do zapłaty w wysokości 8.946 zł, wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ podatkowy, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Treść przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wskazali żadnych okoliczności, które stanowiłyby uzasadnienie żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadnili wyłącznie żądanie uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz decyzji organu pierwszej instancji, zarzucając naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania . Jednakże rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie może badać i oceniać zarzutów naruszenia prawa dotyczących jej treści. Będą one bowiem przedmiotem analizy i oceny Sądu przy wydawaniu orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Ponieważ skarżący nie przedstawili żadnych okoliczności na poparcie przedmiotowego wniosku, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. P.Z-C.