I SA/Łd 392/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. E. i S. E. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 28 lutego 2008 r. E E. i S. E. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wydaną w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok, w wysokości 94.151 zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ów wniosek skarżący podnieśli, że wysokość orzeczonych zobowiązań podatkowych jest tak wysoka, że nie są w stanie ich zapłacić bez uszczerbku dla własnego utrzymania bowiem aktualnie utrzymują się z emerytury E. E. w wysokości 962,25 zł. Spółka jawna "A", której wspólnikiem jest S. E. nie przynosi dochodów. Niewielkie oszczędności, które skarżący posiadali zostały przeznaczone na obronę S. E. w postępowaniu karnym. Skarżący korzystają z niewielkiej i sporadycznej pomocy finansowej rodziców, którą przeznaczają na leczenie skarżącego chorującego na depresję i serce. Podnieśli, że łączna kwota zobowiązań z tytułu podatku dochodowego za lata 2002 – 2004, które są przedmiotem skarg skierowanych do Sądu wynosi 1.143.910 zł. Skarżący wskazali także na zarzuty, które w ich ocenie przesądzają o wadliwości decyzji. Końcowo skarżący wskazali, że powyższe argumenty stanowią również uzasadnienie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 13.12.2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica). Do sądu należy ocena, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za uwzględnieniem jej wniosku. Podkreślić należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji (w szczególności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego) nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonalności. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji nie może również stanowić potencjalna możliwość uwzględnienia skargi. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie może bowiem dokonywać oceny zawartości skargi (post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Przechodząc do oceny złożonego w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i przedstawionych przez stronę skarżącą argumentów na jego poparcie należy stwierdzić, iż przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (decyzji) i przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych są zasadniczo odmienne. O ile bowiem przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, jest uzależnione, mówiąc ogólnie od sytuacji majątkowej wnioskodawcy, to o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może postanowić jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji objętej skargą i o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca winna w sposób staranny uzasadnić odrębnie oba wnioski uwzględniając przy tym odmienność przesłanek, przemawiających za uwzględnieniem obu wniosków. Wskazując jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności dotyczące trudnej sytuacji majątkowej wnioskodawcy nie uprawdopodobnili, że wykonanie decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody bądź wiąże się z nie dającymi się odwrócić konsekwencjami. Zawarte w uzasadnieniu wniosku twierdzenie, iż skarżący nie są w stanie uiścić orzeczonych zaległości podatkowych (wynikających m.in. z zaskarżonej decyzji) bez uszczerbku dla ich utrzymania nie jest, w ocenie Sądu, równoznaczne z niebezpieczeństwem wyrządzenia im szkody znacznych rozmiarów. Mając na uwadze, że skarżący nie wykazali żadnych okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia im znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. M.Ko.