I SA/Łd 394/10

WyrokWSA w Łodzi2010-06-23

Skład orzekający: Wiktor Jarzębowski, Paweł Janicki, Paweł Kowalski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu podatkowego, które zawiera pouczenie o możliwości złożenia odwołania, może być traktowane jako decyzja administracyjna, od której służy odwołanie?
Ratio decidendi
Pismo organu podatkowego, które nie zawiera wszystkich niezbędnych elementów decyzji administracyjnej (podstawy prawnej, rozstrzygnięcia, uzasadnienia faktycznego i prawnego) i nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie jest decyzją administracyjną. W związku z tym odwołanie od takiego pisma jest niedopuszczalne, a organ odwoławczy powinien stwierdzić tę niedopuszczalność.
Stan faktyczny
K. M. otrzymał decyzje Prezydenta Miasta Ł. ustalające wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2004-2009. W związku z toczącym się postępowaniem spadkowym, K. M. złożył wyjaśnienie, a następnie pismo, które organ podatkowy potraktował jako odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem stwierdziło niedopuszczalność tego odwołania, uznając pismo organu pierwszej instancji za informacyjne, a nie decyzję. K. M. wniósł skargę do WSA w Łodzi.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 17 czerwca 2010 r. przy udziale --- sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę. I SA/Łd 394/10 UZASADNIENIE Decyzjami z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. ustalił K. M. wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2004-2009. Decyzje te zostały doręczone stronie w dniu 9 lipca 2009 roku. Pismem z dnia [...] , K. M. złożył wyjaśnienie, iż jest w trakcie postępowania o podział spadku po zmarłej matce. Wskazał, iż z uwagi na fakt, że Sąd do tej pory nie wydał ostatecznego postanowienia o podziale masy spadkowej, podatnik nie ma wiedzy, w jakiej części dziedziczy. Podkreślił, iż uiszczenie przez niego podatku będzie możliwe dopiero wówczas gdy Sąd zakończy postępowanie działowe po matce. W odpowiedzi na to pismo, Prezydent Miasta Ł., pismem z dnia [...] znak: [...] poinformował K. M., iż ustalił wysokość zobowiązania podatkowego na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. oraz przepisów prawa podatkowego. Pismem z dnia [...] , K. M. złożył odwołanie od pisma Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] , w którym wskazał, iż Sąd do tej pory nie wydał postanowienia w przedmiocie podziału spadku po jego matce i wniósł o "anulowanie decyzji do czasu aktualnego postanowienia Sądu". W odpowiedzi na to pismo, Prezydent Miasta Ł., pismem z dnia [...] znak: [...] ponownie poinformował K. M., iż ustalił wysokość zobowiązania podatkowego na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. oraz przepisów prawa podatkowego. Jednocześnie organ podatkowy pierwszej instancji pouczył K. M. o przysługującym prawie do złożenia odwołania od decyzji ws. podatku od nieruchomości. Odwołanie dotyczące sprawy [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., w dniu [...] złożył K. M.. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdziło niedopuszczalność ww. odwołania. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż odwołanie przysługuje tylko od decyzji zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 roku, Nr 8, poz. 60 ze zm.). Odwołanie jest zatem niedopuszczalne, jeżeli decyzja nie weszła do obrotu prawnego albo gdy czynność organu administracji państwowej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną. Dalej organ zauważył, iż z treści pisma organu podatkowego pierwszej instancji znak: [...] z dnia [...] wynika, iż jest to informacja skierowana do K. M. w odpowiedzi na jego pismo z dnia [...] . Co prawda Prezydent Miasta Ł. zawarł w tym piśmie pouczenie o przysługującym stronie prawie do złożenia od niego odwołania, jednakże uczynił to w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nieprawidłowo. Nie można zaskarżyć bowiem odwołaniem pisma, które nie ma charakteru decyzji. Na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wniósł K. M.. W swoim środku zaskarżenia wskazał, iż postanowienie jest niezasadne albowiem żąda się od niego uiszczenia podatku od nieistniejącego domu. Podniósł również, iż Kolegium nie uwzględniło jego wniosku o przeprowadzenie wizji lokalnej. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w postanowieniu, wnosząc o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli przez Sąd jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania K. M. od pisma Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] . W ocenie Sądu rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. jest prawidłowe i nie narusza prawa. W pierwszej kolejności zauważyć wypada, iż stosownie do treści art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Z treści tego przepisu bezspornie wynika więc, iż odwołanie przysługuje jedynie od decyzji. Zatem podstawowym warunkiem dopuszczalności odwołania jest istnienie decyzji organu pierwszej instancji. Innymi słowy, dopóki - i to niezależnie z jakich przyczyn - nie zostanie wydana decyzja organu pierwszej instancji i nie wejdzie do obrotu prawnego, odwołanie nie jest dopuszczalne. Mamy bowiem w takiej sytuacji do czynienia z niedopuszczalnością odwołania z przyczyn przedmiotowych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Katowicach z dnia 22 marca 2001 roku, sygn. akt I SA/Ka 146/00, Lex nr 57802). W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja procesowa miała miejsce i jedynym rozstrzygnięciem jakie winno w sprawie zapaść, to postanowienie organu drugiej instancji oparte na przepisie art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Podkreślić należy, iż pismo Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] , skierowane do skarżącego, miało jedynie charakter, wyjaśniający, informacyjny i w żadnej mierze nie można go potraktować jako decyzji. W doktrynie bowiem i orzecznictwie przyjmuje się, iż decyzja administracyjna jest władczym i jednostronnym rozstrzygnięciem organu administracji o wiążących konsekwencjach obowiązującej normy prawa dla indywidualnie określonego podmiotu i konkretnej sprawy, podjętym przez ten organ w sferze stosunków zewnętrznych oraz wydanym w trybie i formie uregulowanej prawem procesowym(wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 września 1983 roku, sygn. akt SA/Wr 367/83, ONSA 1983, z.2 , poz.75 , s.183). W tym zakresie nie sposób uznać, że pismo z dnia [...] jest formą decyzji. Nie rozstrzyga ono wszak sprawy co do jej istoty w całości lub w części, jak również w żaden inny sposób nie kończy sprawy w danej instancji. Co prawda nie jest wykluczone, że w niektórych sytuacjach pismo organu może zostać potraktowane jako decyzja, ale jedynie wówczas gdyby zawierało wszystkie niezbędne elementy decyzji określone w art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Przykładowo w piśmie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] , brakuje takich podstawowych elementów decyzji jak powołania podstawy prawnej, rozstrzygnięcia czy też uzasadnienia faktycznego i prawnego. Wyklucza to w ocenie Sądu potraktowanie ww. pisma jako decyzji administracyjnej, co z kolei rodzi stwierdzenie, iż odwołanie od niego jest niedopuszczalne. Jednocześnie warto w tym miejscu wskazać, iż zawarte w piśmie pouczenie co do możliwości złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie odnosiło się – wbrew twierdzeniom organu odwoławczego - do tegoż pisma, a do decyzji w sprawie podatku od nieruchomości. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), skargę oddalił jako niezasadną. zk

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło