I SA/Łd 395/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. E. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 15 kwietnia 2024 roku nr 1001-IEE.7192.117.2024.2.MOK w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi stwierdził niedopuszczalność zażalenia S. N. na postanowienie dotyczące pozostawienia bez rozpatrzenia jego pisma z 6 grudnia 2023 r. Wyżej wymienione pismo, zatytułowane "Skarga na postanowienie z 17 listopada 2023 r." odnosiło się do wydanego wobec B. E. N. postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 17 listopada 2023 r. oddalającego jej skargę na czynność egzekucyjną. Na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęły dwie skargi – jedna z nich sporządzona i podpisana przez S. N., a druga przez B. E. N.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga wnoszona na rozstrzygnięcie organu administracji, która ma zostać poddana kontroli przez sąd administracyjny, musi dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. W tej płaszczyźnie więc interes prawny, o którym mowa w art. 50 § 1 P.p.s.a. ma charakter materialnoprawny. Jest oparty na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca, w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu, możliwość wydania określonego aktu lub też podjęcia określonej czynności (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 213-214, teza 7). W omawianej sprawie B. E. N. nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi, rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem. Postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 15 kwietnia 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie dotyczące pozostawienia bez rozpatrzenia pisma S. N. z 6 grudnia 2023 r. zostało bowiem wydane wobec S. N., a nie wobec B. E. N., która w postępowaniu głównym występowała jako podatnik i jej zażaleniu na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim z 17 listopada 2023 r. organ nadał bieg. Tym samym zaskarżone postanowienie nie oddziałuje w żaden sposób na sferę jej uprawnień czy obowiązków. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznając, że wniesienie skargi przez B. E. N. jest w niniejszej sprawie niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu. ak