I SA/Łd 4/14

Dnia 20 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości postanawia: przyznać i nakazać wypłatę z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adwokata R. O. kwoty 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu plus należny podatek od towarów i usług liczony od tej kwoty. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości. Z zachowaniem ustawowego terminu pełnomocnik skarżącej z urzędu wniósł o sporządzenie uzasadnienia i jego doręczenie wraz z odpisem wyroku, a następnie złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wnioskował o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Kwestię wysokości wynagrodzenia adwokata z urzędu, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, reguluje § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461; zwane dalej "rozporządzeniem"). Ust. 1 pkt 1 powołanego przepisu określa stawki minimalne w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, uzależniając ich wysokość od przedmiotu zaskarżenia. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była należność pieniężna w związku z powyższym należało odwołać się do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Ustanowiony dla skarżącej pełnomocnik z urzędu, w ramach przyznanego stronie prawa pomocy, złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zagadnienie wynagrodzenia za przedmiotową opinię prawną normuje § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, zrównując w zakresie wysokości koszty należne za jej sporządzenie z kosztami za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W obu przypadkach koszty te stanowią 50% stawki minimalnej i nie mniej niż 120 zł. Jak wskazano wyżej stawka minimalna w przedmiotowej sprawie wynosi 240 złotych, a zatem koszty należne pełnomocnikowi to 120 złotych. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia orzekł, jak w sentencji. E.B.