I SA/Łd 4/15

Dnia 20 marca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia obowiązku zapłaty podatku z tytułu wystawienia faktur VAT za okres styczeń-grudzień 2008 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – K. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia obowiązku zapłaty podatku z tytułu wystawienia faktur VAT za okres styczeń-grudzień 2008 roku. W złożonym następnie, na urzędowym formularzu (PPF), wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 1.750 zł brutto. W skład jego majątku wchodzi działka o pow. 10 arów, zabudowana budynkiem o pow. 56 m2. Jednocześnie skarżący oświadczył, że jego wydatki na opłaty eksploatacyjne, zakup lekarstw, żywności i ubrań wynoszą łącznie 710 zł. Ma także zasądzone wobec dzieci alimenty w kwocie 2.700 zł. Ponadto w uzasadnieniu wniosku skarżący oświadczył, że nie jest w stanie płacić regularnie alimentów zasadzonych na trójkę dzieci. Wyjaśnił przy tym, że zaskarżona decyzja dotyczy niezapłaconego podatku VAT za 2008 rok. Prowadził wówczas działalność gospodarczą, która przynosiła straty, nie było go stać na odprowadzenie należnego podatku. Dodał, że od kilku lat leczy się na chorobę alkoholową. Prowadzone jest wobec niego postępowanie podatkowe dotyczące także niezapłaconego podatku VAT za 2009 rok. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 18 lutego 2015 roku wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącego rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, przedstawienie zaświadczenia o miesięcznej wysokości wynagrodzenia brutto za pracę osiąganego przez skarżącego w okresie ostatnich trzech miesięcy, złożenie dokumentów potwierdzających fakt zasądzenia alimentów w kwocie 2.700 zł oraz nadesłanie aktualnego odpisu zeznania podatkowego skarżącego - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego w drodze pisma z dnia 9 marca 2015 roku nadesłał wymagane dokumenty źródłowe dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Aktualnie jest osobą bezrobotną i utrzymuje się z zasiłku w wysokości 80% (przyznanego na okres od 18.02.2015 r. do 16.08.2015 r.). W skład jego majątku wchodzi działka o pow. 10 arów, zabudowana budynkiem o pow. 56 m2. Wydatki skarżącego na opłaty eksploatacyjne, zakup lekarstw, żywności i ubrań wynoszą łącznie 710 zł. Ponadto obciążenie skarżącego stanowią wydatki związane z zasądzonymi na córkę alimentami w kwocie 1.700 zł i dochodzimy alimentami na rzecz pozostałych dzieci (zabezpieczenie powództwa) w kwocie 1.000 zł. Ponadto skarżący nie posiada rachunków i lokat bankowych. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, a także kwotę wpisu od skargi w niniejszej sprawie (5.349 zł), Starszy referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.