I SA/Łd 40/11

Dnia 15 luty 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Rozpatrując wniosek M. W. Dyrektor Izby Skarbowej w P. wydał w dniu [...] r. indywidualną interpretację w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarżący w trybie art. 52 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) [dalej: p.p.s.a.] pismem z dnia [...] r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Dyrektor Izby Skarbowej w P. udzielił odpowiedzi na to wezwanie i doręczył ją skarżącemu w dniu [...] r. Nie stwierdził przy tym podstaw do zmiany swojego stanowiska. W dniu [...] roku skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą interpretację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Skargę jako spóźnioną należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 §2 p.p.s.a w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 §3 p.p.s.a.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na to wezwanie. W tej sprawie ustawa nie przewiduje środka zaskarżenia od wydanej przez Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w P. interpretacji indywidualnej, więc skarżący pismem z dnia [...] r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa i uzyskała odpowiedź organu w dniu [...] r. Zatem trzydziestodniowy termin, o którym mowa w art. 53 §2 p.p.s.a., upływał w dniu [...] r. W sytuacji, gdy skarżący wniósł skargę w dniu [...] r., (oddanie pisma w urzędzie pocztowym) należało ją uznać za spóźnioną. W związku z tym na podstawie art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. P.Z. - C.