I SA/Łd 400/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Kiss (spr.), Sędziowie NSA Teresa Porczyńska, Anna Świderska, Protokolant : asystent sędziego Marek Pilc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2004 roku sprawy ze skargi H.J., R.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania w sprawie podatku od nieruchomości za 2004 r 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżących kwoty 100 (sto) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego Podjętą z upoważnienia Prezydenta Miasta Ł. decyzją z dn. [...] nr ewid. [...], wydaną na podstawie przepisów art. 2 - 6 ustawy z dn.12.01.1991r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz. U. nr 9, poz.31 ze zm./ oraz art. 207 ustawy z dn. 29.08.1997r.Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm./, a także uchwały Rady Miejskiej w Łodzi z dn.10.12.2003r. w sprawie podatku od nieruchomości ustalono dla S., H. i R.J. podatek od nieruchomości za rok 2004 w ogólnej kwocie 46.024,70 zł z tytułu własności zabudowanej nieruchomości położonej w Ł. Al. A 3 B, przy zastosowaniu do całości gruntów, budynków i budowli stawek podatkowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W złożonym od powyższej decyzji odwołaniu z dn.04.03.2004r. H.J. i R.J. stwierdzili, że w wyniku podziału przedmiotowej nieruchomości są oni jej współwłaścicielami jedynie w częściach po 1/5, natomiast w pozostałych 3/5 części jest ona własnością S.J., który użytkuje tę nieruchomość w całości. Odwołujący podnieśli, że nie prowadzą na opodatkowanej nieruchomości żadnej działalności gospodarczej i nie są w stanie zapłacić podatku od nieruchomości za S.J., w związku z czym uważają, iż zaskarżona decyzja powinna być w stosunku do nich anulowana. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dn. [...], wydanym z powołaniem się na przepisy art. 228 par.1 pkt 3 i par.2 w związku z art. 222 oraz art.235 Ordynacji podatkowej pozostawiło odwołanie bez rozpatrzenia uznając, że nie zawiera ono zarzutów przeciw decyzji, nie określa istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem odwołania oraz nie wskazuje dowodów uzasadniających to żądanie. W motywach swojego orzeczenia organ podał, że z treści odwołania stron wynika, iż podatnicy wnoszą o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie zaskarżonej decyzji, co jednakże jest zawsze zadaniem organu odwoławczego i celem prowadzenia postępowania przez ten organ. Według organu samo złożenie prośby nie uruchamia z mocy prawa postępowania weryfikacyjnego przez\ organ odwoławczy, gdyż koniecznym jest zawarcie w odwołaniu zarzutów przeciw decyzji, określenia istoty i zakresu żądania oraz wskazania dowodów uzasadniających to żądanie. Ponadto organ odwoławczy powołując się w szczególności na obowiązujący od dn.01.01.2003r. przepis art. 228 par.1 pkt 3 Ordynacji podatkowej stwierdził, że w sprawach podatkowych organ odwoławczy jest zwolniony z obowiązku wezwania strony w trybie art. 169 w związku z art.235 Ordynacji podatkowej do uzupełnienia braków formalnych skargi. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wspólnej skardze H.J. i R.J. wnosząc o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz uchylenie w stosunku do nich decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dn. [...] zarzucili, że brak rozpatrzenia ich wcześniejszego odwołania jest "poważnym nieporozumieniem", gdyż odwołanie to zawiera istotne zarzuty przeciw decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący powtórzyli swoje wcześniejsze zarzuty, iż przedmiotowa nieruchomość, położona w Ł. przy Al. A nr 5 o powierzchni ogólnej 8.258 m2 jest w całości użytkowana przez S.J. na cele działalności gospodarczej, natomiast oni są jedynie formalnymi współwłaścicielami tej nieruchomości w częściach ułamkowych /po 1/5 całości/ i nigdy faktycznie nie władali tą nieruchomością. Z powyższych względów zdaniem skarżących również decyzja organu pierwszej instancji błędnie uznaje ich za podatników podatku od nieruchomości, który w tej sprawie powinien w całości obciążać S.J. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało w całości swoje stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje; Skarga w zakresie żądania uchylenia zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie analizy akt sprawy, a w szczególności treści skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. za pośrednictwem Urzędu Miasta Ł. pisma strony z dn. 04.03. 2004r., zatytułowanego "Odwołanie od decyzji nr [...] z dn. [...] w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2004 w kwocie 46.024, 70 zł" Sąd nie podziela stanowiska organu orzekającego drugiej instancji, iż pismo to nie zawiera niezbędnych wymogów do uznania go i merytorycznego rozpatrzenia go jako odwołania od wskazanej decyzji organu pierwszej instancji. Niezależnie od jednoznacznego zatytułowania tego pisma, a także trybu jego złożenia zawiera ono w komparacji konkretny wniosek o uchylenie zaskarżonej tym pismem decyzji organu pierwszej instancji, a w motywach podaje powody uzasadniające zdaniem skarżących uchylenie wobec nich obowiązku podatkowego wynikającego z decyzji organu pierwszej instancji. Swoje stanowisko skarżący uzasadnili tym, iż są jedynie formalnym współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości w częściach po 1/5 całości, nieruchomości tej nigdy nie użytkowali ani też nie władali w inny sposób, natomiast cała nieruchomość jest w faktycznym użytkowaniu S.J., będącego jej współwłaścicielem w pozostałych 3/5 częściach. W tych warunkach niezależnie od merytoryczno-prawnej oceny stanowiska skarżących należy wbrew zaskarżonemu postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego uznać, iż powyższe pismo skarżących spełnia podstawowe cechy i elementy odwołania, wynikające z art. 222 Ordynacji podatkowej, w związku z czym powinno zostać rozpatrzone przez organ odwoławczy w oparciu o art. 233 wymienionej ustawy. Sąd nie podziela również wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia poglądu organu drugiej instancji, iż w świetle uregulowania zawartego w art. 228 par.1 pkt 3 Ordynacji podatkowej w postępowaniu wstępnym przed podatkowym organem odwoławczym jest wyłączone w każdym przypadku zastosowanie art. 169 cyt. ustawy. Z treści powołanego przez organ przepisu art.228 par.1 pkt 3 Ordynacji podatkowej wynika jedynie, iż pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia ono wymogów wynikających z art.222 tej ustawy musi być stwierdzone przez organ odwoławczy w formie postanowienia. Według oceny Sądu, z uwagi przede wszystkim na istotne skutki wynikające z pozostawieniem odwołania bez rozpatrzenia, wydanie tego rodzaju postanowienia powinno być poprzedzone wezwaniem strony na podstawie art.169 par.1 Ordynacji podatkowej do usunięcia w terminie 7 dni braków odwołania, polegających na braku spełniania wymogów z art. 222 Ordynacji podatkowej /por. komentarz 2003 do Ordynacji podatkowej pod redakcją B.Adamiak i inn., wydaw. "Unimex"/. Natomiast w odniesieniu się do zawartego w skardze żądania uchylenia w stosunku do skarżących decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dn. [...] należy wyjaśnić, iż tego rodzaju rozstrzygnięcie nie leży w kompetencji Sądu i będzie ono przedmiotem rozpatrzenia i rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., wydanego w po merytorycznym rozpatrzenia odwołania skarżących z dn. 04.03.2004r. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 145 par.1 lit. a i c oraz art. 200 ustawy z dn. 30.08.2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ Sąd orzekł, jak w sentencji.