I SA/Łd 409/09

PostanowienieWSA w Łodzi2009-07-08

Skład orzekający: Magdalena Sieniuć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Przedstawiona sytuacja majątkowa skarżącego, uwzględniająca dochody, wydatki na leczenie oraz posiadanie nieruchomości, wskazuje, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Stan faktyczny
Skarżący G.B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w VAT. Wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, uzyskuje dochód ok. 1200 zł brutto, a matka rentę ok. 1000 zł netto. Podał, że ponosi wydatki na leki. Po wezwaniu do uzupełnienia wniosku, przedstawił miesięczne wydatki na leki w kwocie 416-436 zł oraz umowę darowizny nieruchomości, na której zamieszkuje.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu G.B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 8 lipca 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – G. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. G.B. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 roku. We wniosku tym skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką S. Uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości ok. 1.200 zł brutto, matka zaś otrzymuje rentę w wysokości ok. 1.000 zł netto. Jednocześnie skarżący wskazał, że nie posiada żadnego majątku. Ma kłopoty finansowe oraz ponosi wydatki na zakup lekarstw dla matki i siebie. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2009 roku wezwano wnioskodawcę do wskazania kwoty środków przeznaczanych na zakup lekarstw i leczenie własne oraz matki, nadesłania wyciągów z posiadanych rachunków bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy oraz wskazania tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której zamieszkuje - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący wyjaśnił, że wydatki na leczenie i zakup lekarstw wahają się w granicach kwoty 416 – 436 zł miesięcznie. Ponadto skarżący przedstawił umowę darowizny nieruchomości, pod adresem której zamieszkuje wraz z matką. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz dodatkowych wyjaśnień skarżącego wynika, że pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką S. Majątek rodziny stanowi zabudowana nieruchomość o pow. 6.000 m2. Skarżący uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości ok. 1.200 zł brutto, jego matka zaś otrzymuje rentę w wysokości ok. 1.000 zł netto. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki związane z zakupem lekarstw, które miesięcznie wahają się w granicach kwoty 416 – 436 zł. W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Przedstawione we wniosku sytuacja majątkowa skarżącego powoduje bowiem, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło