I SA/Łd 411/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na działanie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. w przedmiocie działania organu podatkowego w związku z postępowaniem w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 lutego 2013 r. Z. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze skargą na nieprawidłowe działanie urzędników skarbowych Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. Podniósł, że o nieprawidłowości działania wymienionego organu podatkowego świadczą ostatnie trzy pisma, które otrzymał. Skarżący oświadczył, że nie może "uznać" postanowień i decyzji, które zostały wydane na podstawie niezgodnego z prawem zarządzenia Ministra Finansów, które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2006 r., a zostało zastosowane wstecz, tj. do rozliczenia podatku od towarów i usług za 2005 r. Zdaniem skarżącego obowiązujące przepisy jednoznacznie zakazują stosowania prawa wstecz. Podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził naruszenie prawa przez urzędników skarbowych i "obnażał" nieznajomość prawa. Skarżący stwierdził, że w sprawie faktur został pomówiony przez pracowników organu podatkowego, o to że utrudnia pracę, składa fałszywe informacje i kłamie. Oświadczył, że wszystkie faktury dotyczące nabycia towarów przekazał urzędowi skarbowemu. Pracownik urzędu sporządził kserokopie tych faktur zaś oryginały zostały zwrócone skarżącemu. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ podatkowy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Podał, że w dniach 19 – 21 czerwca 2007 r., przeprowadzono wobec Z. K. kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości i terminowości wywiązywania się z obowiązku wynikającego z prawa podatkowego, w szczególności z terminowości rejestracji w podatku od towarów i usług za okres od 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2006 r. W toku kontroli podatkowej ustalono, iż z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej podatnik przekroczył w 2005 r. kwotę sprzedaży - 39.200 zł uprawniającą do ze zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług w 2006 r. Wobec powyższego organ podatkowy pierwszej instancji wydał w dniu [...] r. decyzję, w której określił podatnikowi zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. Decyzją z dnia [...] r., Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy ww. decyzję. Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2009 r. (sygn. akt. I SA/Łd [...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi uchylił ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., uznając za błędne twierdzenie organu odwoławczego, iż z uwagi na niedopełnienie przez podatnika formalności rejestracyjnych w kontrolowanym okresie, nie nabył on prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług. Uwzględniając ów wyrok, decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Ł. – B., stosując się do zaleceń wynikających z wydanego wyroku oraz zawartych w ww. decyzji organu odwoławczego, wezwał dwukrotnie podatnika do przedłożenia faktur VAT dokumentujących nabycie towarów i usług w 2006 r. Podatnik nie złożył przedmiotowych faktur. Wobec powyższego Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Ł . – B. w dniu [...] r. wydał decyzję określającą wysokość zobowiązań w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Po rozpatrzeniu skargi na ww. decyzję organu odwoławczego Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 lipca 2010 r. (sygn. akt. I SA/Łd [...]) uchylił zaskarżoną decyzję. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, jednakże wyrokiem z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt. I FSK [...]) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną, zalecając ustalenie, czy organ podatkowy jest w posiadaniu kopii faktur VAT dotyczących nabycia towarów i usług w roku 2006. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] r. uchylił decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ pierwszej instancji w celu wyjaśnienia kwestii posiadania kserokopii faktur, przesłuchał pracownika, który przeprowadzał kontrolę u podatnika w 2007 r. Ustalono, że dokumentacja podatnika nie znajduje się w posiadaniu urzędu skarbowego. Ponieważ z protokołu kontroli nie wynikały kwoty podatku naliczonego do odliczenia w poszczególnych miesiącach, organ podatkowy ponownie wezwał podatnika do przedłożenia faktur 2006 r. Strona nie przedłożyła dokumentów. Następnie Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. wyjaśnił, że "ostatnie trzy pisma", wystosowane do podatnika, to: 1) postanowienie z dnia 29 stycznia 2013 r. o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania, 2) postanowienie z dnia 8 lutego 2013 r. zawiadamiające Stronę, przed wydaniem decyzji, o możliwości wypowiedzenia się w zakresie zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań oraz 3) pismo z dnia 14 lutego 2013 r., będące odpowiedzią na pismo Strony z dnia 11 lutego 2013 r., zawierające żądanie umorzenia postępowania podatkowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 marca 2013 r. skarżący został wezwany do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu. W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że sprawa dotyczy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Podatnik wyjaśnił, że na podstawie tej decyzji wymierzono mu dodatkowy podatek za 2006 r., w wysokości 3.631 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Kontrola administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne polega na rozpoznawaniu skarg na konkretne akty i czynności tych organów. Akty i czynności, które podlegają tej kontroli zostały wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) Stosownie do przywołanego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Analiza cytowanego przepisu wskazuje, że zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zgodności z prawem wymienionych w cytowanym przepisie aktów (przede wszystkim decyzji i postanowień). Sąd administracyjny nie jest natomiast właściwy w sprawach skarg, których przedmiotem jest działanie organu podatkowego, a nie konkretny akt. W skardze z dnia 8 lutego 2013 r. skarżący wskazał, że o nieprawidłowym działaniu organu podatkowego świadczą trzy ostatnie pisma które otrzymał. Skarżący nie wymienił tych pism. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. wyjaśnił, że "ostatnie trzy pisma", wystosowane do podatnika, to: 1) postanowienie z dnia 29 stycznia 2013 r. o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania, 2) postanowienie z dnia 8 lutego 2013 r. zawiadamiające podatnika o możliwości wypowiedzenia się w zakresie zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań oraz 3) pismo z dnia 14 lutego 2013 r., będące odpowiedzią na pismo Strony z dnia 11 lutego 2013 r., zawierające żądanie umorzenia postępowania podatkowego. Zarówno postanowienie o podjęciu postępowania (karty 192-194 akt podatkowych) jak i postanowienie zawiadamiające podatnika o możliwości wypowiedzenia się w zakresie zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań (karta 195 akt podatkowych), są postanowieniami wydawanymi w toku postępowania podatkowego, na które nie przysługuje zażalenie. Zatem są to postanowienia, które nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z cytowanego powyżej art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. wynika bowiem, że skarga przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. A contrario na postanowienia, które nie służy zażalenie, nie podlegają również zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zaskarżeniu nie podlega również pismo z dnia 14 lutego 2013 r., będące odpowiedzią na pismo Strony z dnia 11 lutego 2013 r., zawierające żądanie umorzenia postępowania podatkowego (karty 203-204 akt podatkowych). Nie jest ono bowiem decyzją, postanowieniem ani innym aktem lub czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem skutecznej skargi nie może być również decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r., którą skarżący wskazał w piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie sądu, bowiem sprawa ze skargi podatnika na tę decyzję została już prawomocnie osądzona. Z akt sprawy nadesłanych sądowi przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. wynika, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. została zaskarżona do tutejszego sądu. Wyrokiem z dnia 22 lipca 2010 r. (sygn. akt I SA/Łd [...]) tutejszy sąd uchylił ww. decyzję, zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego oraz stwierdził, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Wymieniony wyrok jest prawomocny od dnia 18 października 2011 r., tj. od dnia oddalenia, przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. – sprawa oznaczona sygn. akt I FSK [...]. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Mając na uwadze, że żaden z wymienionych przez skarżącego (w skardze i piśmie z dnia 13 kwietnia 2013 r.) aktów nie może być przedmiotem prawnie skutecznej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 4 oraz § 3 P.p.s.a. postanowił odrzucić skargę. AK.