I SA/Łd 412/13

Dnia 7 listopada 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a: odmówić skarżącej A. K. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych Wyrokiem z dnia 10 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku określającą skarżącej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok W dniu 4 listopada 2013 roku podatniczka wystąpiła ze skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od powyższego rozstrzygnięcia. W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Ze złożonego na formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że A. K. jest osobą rozwiedzioną, gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie ze swoją babcią oraz dwiema uczącymi się córkami. Źródłem utrzymania rodziny jest działalność gospodarcza prowadzona przez skarżącą w postaci usług budowlanych, z której miesięczny dochód wynosi ok. 1.363 zł, emerytura babci wnioskodawczyni w wysokości ok. 1.300 zł miesięcznie oraz alimenty jej córek w łącznej kwocie 700 zł. Skarżąca mieszka w zakupionym na kredyt domu o powierzchni ok. 300 m2, którego udokumentowane koszty utrzymania wynoszą ok. 734 zł miesięcznie (ogrzewanie, woda i prąd). Miesięczna rata spłacanego kredytu hipotecznego wynosi 1.256 zł, dodatkowo wnioskodawczyni spłaca kredyt zaciągnięty w 2009 roku w A Banku , którego miesięczna rata wynosi 1.395 zł. Z nadesłanego podsumowania księgi przychodów i rozchodów z działalności gospodarczej skarżącej wynika, że jej przychody z tego tytułu do końca września br wyniosły 1.141.578 zł, kształtując się miesięcznie na poziomie ponad 100.000 zł, zaś poniesione do końca września br. koszty działalności stanowią kwotę 1.125.217 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie jest zasadny. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm. ) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy A. K. wskazała, że wspólnie z babcią i dwiema córkami prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu emerytury babci skarżącej alimentów jej córek i jej działalności gospodarczej zamyka się kwotą ok. 3.363 zł. Skarżąca zamieszkuje w będącym jej własnością domu o powierzchni ok. 300 m2, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Udokumentowane przez wnioskodawczynię miesięczne koszty utrzymania rodziny zamykają się kwotą ok. 734 zł (bez uwzględnienia wysokości podatku od nieruchomości opłaty za wywóz śmieci, abonamentu RTV) dodatkowo skarżąca udokumentowała fakt spłaty rat kredytu hipotecznego w wysokości 1.256 zł miesięcznie oraz kredytu w A Banku z miesięczna ratą w wysokości 1.395 zł. Już samo sumaryczne zesuwanie ponoszonych przez skarżącą wydatków z wielkością dochodów wykazanych na utrzymanie rodziny budzi uzasadnione wątpliwości co do wiarygodności informacji o jej możliwościach płatniczych, bowiem wykazana kwota wydatków przewyższa kwotę posiadanych na utrzymanie dochodów. Wielkość obrotów z prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej wynoszących średnio miesięcznie ponad 100.000 zł wskazuje, że obraca ona zdecydowanie wyższymi środkami finansowymi, z których część może przeznaczyć na pokrycie kosztów obecnego postępowania. Przedstawione okoliczności w kontekście regulowania przez wnioskodawczynię zobowiązań kredytowych w wysokości znacznie przekraczającej wysokość obciążających ją kosztów postępowania wskazują na niewiarygodność jej oświadczeń o braku jakichkolwiek środków z których mogłyby zostać pokryte koszty sądowe w sprawie niniejszej. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi kasacyjnej (944 zł), która na obecny etapie postępowania jest jedynym niezbędnym do poniesienia jego kosztem stosownie do treści art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść niezbędnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Zwolnienia od kosztów sądowych nie może zaś uzasadniać chęć zaspokojenia w pierwszej kolejności zobowiązań prywatnoprawnych, preferencyjnie traktowanych przez skarżącą. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. AK.