I SA/Łd 414/25

Dnia 13 sierpnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 14 maja 2025 roku nr 1001-IEE.7192.98.2025.9.MOK w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Wniesioną za pośrednictwem platformy ePUAP skargą z dnia 27 czerwca 2025 r. S. N. zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 14 maja 2025 r., którym stwierdzono niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 4 marca 2025 r. w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec B. N. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. W odpowiedzi na powyższą skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że w niniejszej sprawie skargę wnieśli osobno zarówno skarżący, jak i B. N., przy czym skarżący nie przedłożył pełnomocnictwa do reprezentowania B. N.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a, sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, przepis art. 50 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Przepis art. 50 § 1 p.p.s.a. wskazuje zatem jasno, że o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne uprawnienie lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się więc w tym, że podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Jak potwierdza lektura akt administracyjnych, w dniu 26 sierpnia 2024 r. Burmistrz Miasta i Gminy Wolbórz wystawił na B. N. tytuł wykonawczy, który obejmuje zaległości z tytułu I, II, III i IV raty podatku od nieruchomości za rok 2019. Następnie ten tytuł wykonawczy został skierowany do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim w celu jego realizacji. W dniu 31 października 2024 r. do Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim wpłynęło pismo B. N. zatytułowane: "Zarzut nieistnienia obowiązku z dnia 23 października 2024 r.". Wymienione pismo - zgodnie z właściwością rzeczową - zostało przekazane do wierzyciela, tj. Burmistrza Wolborza, jako organu właściwego do jego rozpatrzenia. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 12 listopada 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim zawiesił postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w sprawie zgłoszonych zarzutów. Pismem z dnia 27 lutego 2025 r. Burmistrz Wolborza poinformował Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim, że postanowieniem z dnia 27 lutego 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Wolborza z dnia 19 listopada 2024 r. wydane w sprawie zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec B. N. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] W następstwie powyższego, w dniu 4 marca 2025 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim wydał postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone B. N., za pośrednictwem platformy eDoręczenia w dniu 19 marca 2025 r. Pismem z dnia 19 marca 2025 r., złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP, B. N. wniosła zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 4 marca 2025 r., wnosząc o jego uchylenie w całości. Pismo o tożsamej treści, co wskazane zażalenie złożył - za pośrednictwem platformy ePUAP – S. N.. Wobec powyższego, pismem z dnia 8 kwietnia 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wezwał B. N. i S. N. do wskazania w jakim charakterze, w niniejszym postępowaniu, występuje S. N.. Wezwania te zarówno zobowiązana, jak i S. N., otrzymali w dniu 22 kwietnia 2025 r. W wezwaniach tych, B. N. oraz S. N. zostali poinformowani, że jeśli nie udzielą na nie odpowiedzi w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania, to organ odwoławczy uzna, że w postępowaniu odwoławczym zobowiązana występuje osobiście i wszelką korespondencję (w tym rozstrzygnięcie w sprawie) będzie kierował bezpośrednio do B. N.. Na żadne z wymienionych wezwań, organ drugiej instancji nie otrzymał odpowiedzi. Postanowieniem z dnia 14 maja 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi stwierdził niedopuszczalność zażalenia z dnia 19 marca 2025 r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 4 marca 2025 r. w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Powyższe postanowienie zostało doręczone B. N. za pośrednictwem platformy w dniu 28 maja 2025 r. Z powyższego bezsprzecznie zatem wynika, że oba postanowienia organów administracji zostały skierowane do jednego adresata – B. N. i regulują wyłącznie jej sytuację prawną. W związku z tym, nie budzi wątpliwości, iż jedynie B. N. jako osoba posiadająca interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. jest uprawniona do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie wydane przez organ odwoławczy w tej sprawie, co zresztą uczyniła wnosząc ją za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 27 czerwca 2025 r. (sygn. akt I SA/Łd 413/25). Tymczasem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na opisane postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wniósł także S. N., który nie posiada własnego interesu prawnego w zaskarżeniu tego rozstrzygnięcia. Podkreślić przy tym należy, że nie był on adresatem zaskarżonego postanowienia, nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym B. N., nie jest zatem podmiotem, o którym mowa w art. 50 p.p.s.a. Z tych wszystkich względów, w ocenie Sądu należy uznać, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. db