I SA/Łd 428/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA W. Jarzębowski, Sędzia NSA A. Cudak, Asesor C. Koziński (spr.), Protokolant T. Naraziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2005 roku sprawy ze skargi W.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie odmowy uwzględnienia zarzutów i umorzenia postępowania dotyczącego zarzutów. 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 100,- zł (sto zł ) tytułem zwrotu kosztów sądowych. I SA/Łd 428/05 UZASADNIENIE Naczelnik Urzędu Skarbowego w T., na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego w dniu [...] przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w Warszawie, wszczął administracyjne postępowanie egzekucyjne przeciwko Panu W.K. Datą doręczenia odpisu tytułu wykonawczego, oznaczoną przez egzekutora, był dzień 07.09.2004 r. W dniu 20 września 2004 r. zobowiązany wniósł zarzuty na postępowanie egzekucyjne, wykazując nieistnienie obowiązku pieniężnego określonego w tytule wykonawczym oraz błędne wskazanie podstawy prawnej powstania tego obowiązku. Zarząd Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego postanowieniem z dnia [...] nr [...], a po rozpoznaniu zażalenia na to postanowienie, Rada Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego uznały za nieuzasadnione zarzuty dłużnika. Naczelnik Urzędu Skarbowego w T., po uzyskaniu ostatecznego stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów, postanowieniem z dnia [...] nr [...] nie uwzględnił zarzutów dłużnika, argumentując swoje stanowisko tym, iż wypowiedź wierzyciela w tym zakresie jest dla organu egzekucyjnego wiążąca, co wynika z art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego Pan W.K. w dniu 13 stycznia 2005 r. złożył zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania egzekucyjnego. Organ odwoławczy, powołując się na przepisy art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowieniem z dnia [...] nr [...] uchylił w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. i umorzył postępowanie dotyczące zarzutów. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uzasadnił swoje stanowisko tym, iż zobowiązany złożył zarzuty z uchybieniem siedmiodniowego terminu. Tytuł wykonawczy został doręczony dłużnikowi w dniu 7 września 2004 r., w związku z czym termin do wniesienia zarzutów upłynął w dniu 14 września 2004 r., a zobowiązany złożył zarzuty w dniu 20 września 2004 r. Na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Pan W.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, rozpoznanie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne i umorzenie wszczętego postępowania egzekucyjnego oraz o zawieszenie postępowania egzekucyjnego i przywrócenie terminu do złożenia zarzutów. Zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie przepisów art. 57 k.p.a. i art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu skargi stwierdzono, iż wbrew poglądowi wyrażonemu w zaskarżonym postanowieniu zarzuty na postępowanie egzekucyjne zostały złożone w ustawowym terminie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uznał zarzuty strony skarżącej za bezpodstawne, podtrzymując w tym zakresie argumentację z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Skarżący na rozprawie w dniu 9 czerwca 2005 r. załączył do akt sprawy pismo procesowe z dnia 8 czerwca 2005 r., w którym stwierdził, iż odpisu tytułu wykonawczego nr [...] nie otrzymał w dniu 07.09.2004 r., jak twierdzi Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., lecz w dniu 13.09.2004 r. W dniu 07.09.2004 r., w związku z jego nieobecnością w miejscu zamieszkania, zostawiono wezwanie do stawiennictwa w Urzędzie Skarbowym w T. na dzień 13.09.2004 r. Na potwierdzenie tych twierdzeń Pan W.K. przedstawił kserokopię tego wezwania podpisanego przez poborcę skarbowego. Z zapisu dokonanego w tytule wykonawczym nr [...] wynika, iż odpis tego tytułu doręczono dłużnikowi w dniu 07.09.2004 r., z kolei z wezwania sporządzonego przez poborcę skarbowego również w tej dacie wynika, iż dłużnika nie zastano w miejscu zamieszkania i wzywa się go do osobistego stawiennictwa w Urzędzie Skarbowym w T. w dniu 13.09.2004 r. Sprzeczność tych dwóch dokumentów pozostała poza rozważaniami Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 z poź. zm.) w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Odnosi się to również do ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w tym do art. 7 k.p.a., który stanowi, iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organ egzekucyjny przekazał zażalenie dłużnika bez kompletu akt sprawy do organu odwoławczego, czym naruszył przepis art. 133 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego. Taki stan rzeczy nie pozwolił Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ło. na wnikliwe rozpoznanie sprawy na podstawie przedłożonych dokumentów. Jednakże na organy administracji państwowej nałożony został obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. nie wyjaśnił dlaczego organ egzekucyjny nie uznał wniesionych zarzutów przez dłużnika z uchybieniem terminu i wydał w tym zakresie merytoryczne rozstrzygnięcie. Niewątpliwie miało to wpływ na naruszenie przepisów art. 7 i 124 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), należało uchylić zaskarżone postanowienie, a na podstawie art. 200 tej ustawy zasądzić na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania.