I SA/Łd 431/16

PostanowienieWSA w Łodzi2016-07-07

Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Magdalena Sieniuć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, która mimo deklarowanej trudnej sytuacji majątkowej, uiściła wpis od skargi, można odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu, jeśli nie przedstawiła pełnej dokumentacji dotyczącej jej stanu majątkowego?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona nie wykazała w sposób wystarczający swojej trudnej sytuacji majątkowej, mimo wezwania do uzupełnienia wniosku. Fakt uiszczenia wpisu od skargi, pomimo deklarowanej trudności finansowej, a także posiadanie znaczących składników majątkowych we współwłasności, świadczą o zdolnościach płatniczych strony, co wyklucza przyznanie prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący J. W. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczącą podatku od spadków i darowizn. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przedstawił oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, które okazało się niewystarczające dla oceny jego sytuacji. Po wezwaniu do uzupełnienia wniosku, skarżący nie przedstawił wymaganych dokumentów, ale uiścił wpis od skargi.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania skarżącemu J. W. prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 7 lipca 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu – J. W. prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 436 zł skarżący pismem z dnia 7 czerwca 2016 roku wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Jednocześnie w złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że wnosi o ustanowienie pełnomocnika w osobie radcy prawnego lub adwokata. Z kolei w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną M., która nie pracuje i pozostaje na jego utrzymaniu. On zaś zajmuje się specjalistyczną działalnością rolniczą (pszczelarstwem), z której osiąga dochód w kwocie 1.200 zł miesięcznie. Dochód ten w pełni pochłaniają wydatki rodziny na wyżywienie, rachunki telefoniczne, zakup środków czystości i opłaty eksploatacyjne. Jednocześnie skarżący oświadczył, że pozostaje współwłaścicielem nieruchomości w postaci: domu o pow. 100,92 m2 (udział ½ o wartości 333.000 zł), dwóch działek (udział ½) odpowiednio o pow. 2,40 ha i 0,03 ha (nieużytki), w tym działki z budynkiem mieszkalnym o pow. 60 m2 (wartość udziału 32.666,50 zł), nieruchomości w parku podworskim (udział ½) o pow. 1,31010 ha (wartość udziału 13.100 zł). Ponadto w skład jego majątku wchodzą samochody marki: Land Rover Freelander (rok produkcji 2004 r.) o wartości ok. 10.000 zł i Volkswagen Transporter (rok produkcji 2005 r.) o wartości ok. 20.000 zł. Posiada także roszczenie o uprawnienie "do uzyskania decyzji o niepodlleganiu pod przepisy dekretu o reformie rolnej". Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że jest jedynym żywicielem rodziny, jego wydatki nie pozwalają na poczynienie oszczędności, mienie, które posiada, pozostaje we współwłasności z osobą trzecią, która nie pozwala na jego zbycie. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2016 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do: wyjaśnienia przyczyny braku zatrudnienia jego żony i osiągania przez nią dochodu, nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez małżonków rachunków i lokat bankowych za ostatnie 3 miesiące oraz przedstawienia odpisu zeznania podatkowego małżonków za 2015 rok - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Wezwanie w powyższej kwestii wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach jego niewykonania zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 czerwca 2016 roku. W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał wymaganych przez referendarza sądowego dodatkowych oświadczeń i dokumentów dotyczących jego sytuacji majątkowej oraz zdolności płatniczych, szczegółowo wskazanych w zarządzeniu z dnia 16 czerwca 2016 roku. Ponadto w dniu 28 czerwca 2016 roku skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 436 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Tytułem wstępu wyjaśnić należy, że instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stanowi ona wyjątek od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania przez stronę i ma zastosowanie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 p.p.s.a. wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić należy także, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykładnia powołanego wyżej ustawowego określenia "gdy osoba ta wykaże", sprowadza się do przyjęcia, iż to na ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do przyznania mu prawa pomocy w żądanym zakresie. Rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy zatem od tego, czy strona wykaże przesłanki, o których mowa w powołanym wyżej art. 246 § 1 p.p.s.a. Wykazanie tych przesłanek powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Z oświadczeń skarżącego zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy bezspornie wynika jedynie, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną M., która nie pracuje i pozostaje na jego utrzymaniu. Skarżący zajmuje się specjalistyczną działalnością rolniczą (pszczelarstwem), z której osiąga dochód w kwocie 1.200 zł miesięcznie. Dochód ten małżonkowie przeznaczają na wyżywienie, rachunki telefoniczne, zakup środków czystości i opłaty eksploatacyjne. Skarżący jest współwłaścicielem licznych składników majątkowych, w tym nieruchomości w postaci: domu o pow. 100,92 m2 (udział ½ o wartości 333.000 zł), dwóch działek (udział ½) odpowiednio o pow. 2,40 ha 0,03 ha, w tym działki z budynkiem mieszkalnym o pow. 60 m2 (wartość udziału 32.666,50 zł), nieruchomości w parku podworskim (udział ½) o pow. 1,31010 ha (wartość udziału 13.100 zł). Ponadto w skład jego majątku wchodzą samochody marki: Land Rover Freelander (rok produkcji 2004 r.) o wartości ok. 10.000 zł i Volkswagen Transporter (2005 r.) o wartości ok. 20.000 zł. Posiada także – jak oświadczył w we wniosku - roszczenie o uprawnienie "do uzyskania decyzji o niepodlleganiu pod przepisy dekretu o reformie rolnej". Pozostałe okoliczności, w tym zwłaszcza kwestia rzeczywistych możliwości płatniczych skarżącego wobec braku przesłania wyciągów z posiadanych przez niego i jego żonę rachunków bankowych i niewyjaśnienia przyczyny braku zatrudnienia jego żony i osiągania przez nią dochodu - w ocenie referendarza sądowego rozpoznającego niniejszy wniosek, nie zostały należycie przez skarżącego wyjaśnione. Uwagę przy tym zwraca fakt, że skarżący, mimo deklarowanej trudnej sytuacji majątkowej, uiścił wpis w kwocie 436 zł, potwierdzając tym samym, że posiada zdolności płatnicze w tym zakresie. Podkreślenia przy tym wymaga także fakt, że skarżący pozostaje współwłaścicielem licznych składników majątkowych (nabytych w drodze dziedziczenia), w tym nieruchomości w postaci: domu o pow. 100,92 m2 (udział ½ o wartości 333.000 zł), dwóch działek (udział ½) odpowiednio o pow. 2,40 ha i 0,03 ha, w tym działki z budynkiem mieszkalnym o pow. 60 m2 (wartość udziału 32.666,50 zł), nieruchomości w parku podworskim (udział ½) o pow. 1,31010 ha (wartość udziału 13.100 zł). Jednocześnie w skład jego majątku wchodzą samochody marki: Land Rover Freelander (rok produkcji 2004 r.) o wartości ok. 10.000 zł i Volkswagen Transporter (2005 r.) o wartości ok. 20.000 zł. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, przysługuje mu udział w wysokości 1/6 części w roszczeniu o uprawnienie do uzyskania decyzji administracyjnej o stwierdzeniu naruszenia prawa przy uznaniu, że obiekt Dworko-Parkowy w D. podlega pod dekret o reformie rolnej oraz ekspektatywie roszczenia o odszkodowanie w kwocie 20.000 zł. Okoliczności te bezspornie dowodzą, że skarżący znajduje się w dobrej sytuacji majątkowej wykluczającej możliwość przyznania mu prawa pomocy także w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało uznać, że skarżący nie wykazał, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy w żądanym zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Jedynie zaś spełnienie tej przesłanki obligowało referendarza sądowego do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 oraz § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Ake.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło