I SA/Łd 439/12

Dnia 15 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości ujęcia w podstawie opodatkowania kwot bonifikat postanawia: odrzucić skargę. W dniu 29 lutego 2012 r. A. L. wniosła skargę na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] r. w przedmiocie przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości ujęcia w podstawie opodatkowania kwot bonifikat Z uwagi na fakt, że organ uwzględnił skargę w całości i wydał w dniu [...] r. nową interpretację uznającą stanowisko skarżącej za prawidłowe, pełnomocnik skarżącej w piśmie z 7 maja 2012 r. oświadczył, że cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania sądowego. Zarządzeniem z 10 maja 2012 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie usunięcia powyższego braku został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 maja 2012 r. Pomimo upływu zakreślonego w wezwaniu terminu wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skutki nieusunięcia w terminie braków fiskalnych skargi normuje art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") stanowiąc, że w takiej sytuacji sąd odrzuca skargę. W rozpoznawanej sprawie, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 15 maja 2012 r. Od tej daty należało liczyć termin do uiszczenia przedmiotowej opłaty, który stosownie do art. 220 § 1 zd. 2 p.p.s.a., wynosi 7 dni. Wskazany termin upłynął bezskutecznie, bowiem strona nie uregulowała należności sądowej, do której została wezwana. Z uwagi na powyższy fakt, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. Odnosząc się do pisma zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi wskazać należy, że jego rozpatrzenie byłoby dopuszczalne, gdyby skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, a mianowicie gdyby został uiszczony wpis sądowy. Ponieważ od złożonego pisma nie został zapłacony należny wpis, skarga podlega odrzuceniu. J.Z.