I SA/Łd 44/12

Dnia 8 lutego 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. I. na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wartości niezaewidencjonowanego przychodu oraz ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za 2008 r. i odsetek od ryczałtu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. M. I. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] w przedmiocie określenia wartości niezaewidencjonowanego przychodu oraz ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za 2008 r. i odsetek od ryczałtu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. określił M. I. wartość niezaewidencjonowanego przychodu w wysokości 56.721 zł, łączny ryczałt od przychodów ewidencjonowanych za 2008 r. w wysokości 31.030 zł, a ponadto odsetki od ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za poszczególne miesiące 2008 r. w ogólnej kwocie 1.471 zł. Powyższą decyzję doręczono stronie w dniu 31 października 2011 r. Od decyzji tej w dniu 14 listopada 2011 r. strona złożyła odwołanie. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podkreślił przy tym, że aktualnie prowadzone jest postępowanie odwoławcze, które nie zostało zakończone wydaniem decyzji. Z uwagi na powyższe ww. organ wniósł o odrzucenie skargi w związku z naruszeniem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie zaś do treści § 2 tego artykułu, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (...). Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć zaś sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 powołanego artykułu). Wskazany przepis statuuje zatem zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego (podatkowego) w stosunku do postępowania sądowego. Zasada ta odnosi się również do spraw rozstrzyganych na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) w drodze decyzji administracyjnej (podatkowej), stosownie do art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej jako "Ordynacja podatkowa". Według art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do jednej instancji. Właściwym zaś do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia. Organem tym w sprawach rozstrzyganych na podstawie powołanej wyżej ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, stosownie do art. 13 § 1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej, jest dyrektor izby skarbowej. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący, wnosząc skargę do Sądu na ww. decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] wprawdzie wniósł odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., lecz odwołanie to nie zostało jeszcze rozpatrzone. Oznacza to zatem, iż postępowanie odwoławcze nie zostało zakończone wydaniem ostatecznej decyzji w przedmiotowej sprawie, na którą to decyzję przysługiwałaby podatnikowi skarga do sądu administracyjnego. Innymi słowy rzecz ujmując, skuteczne wniesienie skargi do Sądu w przedmiotowej sprawie byłoby możliwe dopiero na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., wydaną po rozpatrzeniu odwołania podatnika od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] w przedmiocie określenia wartości niezaewidencjonowanego przychodu oraz ryczałtu od przychodów oraz ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za 2008 r. i odsetek od ryczałtu. W tym stanie rzeczy, wobec wniesienia przez skarżącego skargi na decyzję organu I instancji – Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., stanowiącą przedmiot zaskarżenia w postępowaniu odwoławczym przed Dyrektorem Izby Skarbowej w Ł., a tym samym niewyczerpania toku instancji podatkowych w niniejszej sprawie, skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. należało odrzucić jako niedopuszczalną. M.Ko.