I SA/Łd 443/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za I, II, III, V, VII, X, XI i XII 2014 roku, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w kolejnym miesiącu za IV 2014 roku oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe rozwiązanej spółki cywilnej w tym podatku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za I, II, III, V, VII, X, XI i XII 2014 r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w kolejnym miesiącu za IV 2014 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe rozwiązanej spółki cywilnej w tym podatku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 14 sierpnia 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.500 zł. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2018 r. W dniu 9 października 2018 r. skarżący złożył, na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że od dłuższego czasu w wyniku kłopotów finansowych spowodowanych utratą płynności finansowej w spółce cywilnej, pomimo likwidacji tej spółki, jej sytuacja finansowa się nie ustabilizowała. Konsekwencją niemożności uregulowania zobowiązań spółki jest egzekucja, która spowodowała, że skarżący nie może prowadzić działalności gospodarczej indywidualnie. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem skarżący nie posiada żadnego majątku. Utrzymuje się z wynagrodzenia z dochodów z działalności gospodarczej wysokości 3.500 zł. Oświadczył, że ponosi wydatki na leczenie opłaty za energię elektryczną i gaz, a ponadto opłaty związane z utrzymaniem dziecka. Skarżący podał również trzy sygnatury akt postępowań egzekucyjnych w ramach których organ dochodzi należności w łącznej wysokości 111.200 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z zawartego we wniosku oświadczenia wynika, że skarżący utrzymuje się z dochodu z działalności gospodarczej w wysokości 3.500 zł miesięcznie. Ponosi wydatki na leczenie, zakup energii elektrycznej i gazu oraz na wychowanie dziecka. Wobec skarżącego toczą się postępowania egzekucyjne dotyczące należności w łącznej wysokości 111.200 zł. Przed tutejszym sądem zawisły dwie sprawy ze skargi wnioskodawcy. Łączna kwota wpisów od skarg w obu sprawach wynosi 3.092 zł. Zatem na uiszczenie tych opłat skarżący musiałby przeznaczyć niemal cały miesięczny dochód. Pozostała część dochodu z pewnością nie pozwoliłaby skarżącemu na poniesienie niezbędnych kosztów utrzymania i ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Wobec powyższego należało przyjąć, że wniosek jest uzasadniony i na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzec jak w postanowieniu. Ake.