I SA/Łd 444/13
PostanowienieWSA w Łodzi2013-05-13
Skład orzekający: Małgorzata Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zasadny, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę niskie dochody skarżącego, jego sytuację rodzinną (samotne wychowywanie córki) oraz wysokość kosztów sądowych, zasadne jest przyznanie prawa pomocy w celu zapewnienia realizacji prawa do sądu.Stan faktyczny
Skarżący T. Z. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok. Wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wskazał na niskie dochody, samotne wychowywanie córki i brak majątku, co uniemożliwia mu poniesienie kosztów sądowych.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu T. Z. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 13 maja 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu T. Z. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 4 marca 2012 roku T. Z. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji określającej podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych 2007 roku. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów i wyjaśnień nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że skarżący wspólnie z małoletnią córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest jego wynagrodzenie za pracę w kwocie minimalnej tj. 1.600 zł brutto. Skarżący zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 37 m2 znajdującym się w prywatnej kamienicy, za które opłaca czynsz w wysokości 200 zł miesięcznie, opłata za prąd wynosi ok. 120 zł miesięcznie. W związku z bankructwem prowadzonej firmy transportowej zmuszony został do zawieszenia w lutym 2012 roku prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca wyjaśnił, że jego córka pozostaje na jego wyłącznym utrzymaniu ponieważ jego była żona przebywa w areszcie śledczym. W związku z niskimi dochodami wnioskodawcy w utrzymaniu córki pomaga jego matka.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek jest zasadny
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy T. Z. wskazał, że wspólnie z małoletnią córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest jego wynagrodzenie za pracę w kwocie 1.600 zł brutto. Skarżący nie posiada żadnego majątku. Miesięczne koszty utrzymania ponoszone przez wnioskodawcę wynoszą ok. 320 zł kolejne. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (200 zł) oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mk
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło