I SA/Łd 446/04
PostanowienieWSA w Łodzi2004-07-01
Skład orzekający: Sędzia NSA W. Jarzębowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego może zostać uwzględniona, jeśli skarżący wiedzieli o podstawie wznowienia już w trakcie poprzedniego postępowania i nie przedstawili dowodu skazującego na popełnienie przestępstwa przez funkcjonariuszy organów?Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, ponieważ skarżący wiedzieli o podstawie wznowienia (przestępstwa popełnione przez funkcjonariuszy) już w 1997 roku, a zatem termin do jej wniesienia, liczony od dnia dowiedzenia się o podstawie wznowienia, upłynął. Ponadto, skarżący nie przedstawili wyroku skazującego potwierdzającego popełnienie przestępstwa, co jest wymogiem formalnym. Dodatkowo, jedna ze skarżących nie była stroną w postępowaniu, którego wznowienia się domagała.Stan faktyczny
G. N. i T. N. złożyli skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2000 roku, który oddalił skargę G. N. na decyzje Izby Skarbowej dotyczące podatku od towarów i usług. Skarżący wskazali jako podstawę wznowienia przestępstwa popełnione przez funkcjonariuszy organów finansowych i Prokuratury, twierdząc, że wiedzieli o nich już w 1997 roku. Sąd badał, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA W. Jarzębowski, , , po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi G. N. i T. N. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 12 września 2000 r. sygnatura akt ISA/ŁD 1956-1962/08 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania .
I SA/Łd 446/04
Uzasadnienie
W dniu 5 stycznia 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga G. i T. N. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 12 września 2000r. - sygnatura akt I SA/Łd 1956-1962/98. Wyrokiem, o którego uchylenie strona wnosi. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę G. N. na decyzje Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego 1997 roku do sierpnia 1997 roku.
W celu ustalenia czy skarga została wniesiona w terminie oraz uzupełnienia innych braków skargi skarżący zostali wezwania do ich uzupełnienia pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.
W wykonaniu wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wskazali, iż podstawą skargi o wznowienie są przestępstwa popełnione z rażącym naruszeniem prawa przez funkcjonariuszy organów finansowych I i II instancji. Prokuratury oraz, że informacje o tychże działaniach posiadali już w roku 1997.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 280 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270) Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia - szczegółowo określonej w wymienionej ustawie.
W myśl art. 279 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Skarga o wznowienie postępowania winna być wniesiona w terminie trzech miesięcy, przy czym termin ten jest liczony od dnia dowiedzenia się podstawie wznowienia - art. 277 w/w ustawy. W przedmiotowej sprawie skarżący podnieśli, iż o podstawie wznowienia - na którą się powołują - wiedzieli już w 1997 roku, a zatem należy uznać, iż znali ją już na etapie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego, natomiast nie powoływali się na nią.
W zakresie określenia podstawy wznowienia wskazali, iż podstawą skargi je;
przestępstwo popełnione przez funkcjonariuszy organów finansowych i Prokuratury, nie przedstawili jednak żadnego wyroku skazującego, który potwierdzałby te czyny - art. 27 w/w ustawy.
Nie można również uznać zasadności żądania strony z uwagi na późniejsze wykryci okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu - art. 273 § w/w ustawy, bowiem jak wskazała strona fakt popełnienia przestępstwa i innych działa korupcyjnych były znane skarżącemu już w 1997 roku.
Ponadto przedmiotową skargę o wznowienie złożyła zarówno T. N. jak i G. N., w sytuacji gdy postanowienie, którego uchylenia stron domagają się zostało wydane w sprawie ze skargi G. N., a zatem T. N. nie jest osobą uprawnioną do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, bowiem nie występowała w postępowaniu jako jego strona.
Z tych wszystkich względów Sąd uprawniony był orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło