I SA/Łd 448/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2006 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 21 kwietnia 2009 r. A Spółka z o.o. z siedzibą w B. K. wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2006 r. Następnie, w dniu 4 czerwca 2009 r. strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, opierając go o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."). Konieczność zgłoszenia przedmiotowego wniosku motywowano trudną sytuacją finansową spółki. Strona podniosła, iż oprócz skargi w niniejszej sprawie, w tym samym czasie, wniosła 18 innych skarg dotyczących podatku od towarów i usług. Jak zaznaczono, łączna wartość przedmiotu zaskarżenia we wszystkich tych sprawach przekracza 300 000 zł., podczas gdy miesięczny koszt utrzymania prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej wynosi około 300 000 zł. Wskazano także na dokonane w trybie egzekucji administracyjnej zajęcie rachunku bankowego spółki do kwoty 307 327,13 zł., które w praktyce uniemożliwiło finansowanie działalności, a także pozbawiło spółkę szansy uczestniczenia w przetargach, czy też ubiegania się o dotacje z funduszy unijnych. Ponieważ skarżąca dokonuje rozliczeń z kontrahentami w formie przelewów bankowych, zatem w wyniku zajęcia rachunku bankowego, nastąpiło wstrzymanie dokonywanych przez spółkę zakupów i innych transakcji. W chwili obecnej strona skarżąca prowadzi trzy budowy, finansowane środkami pochodzącymi z otwartych kredytów kupieckich o wartości około 600 000 zł. Brak regularnej spłaty zobowiązań z tego tytułu może skutkować wypowiedzeniem umów kredytowych i ze względu na konieczność ich natychmiastowej spłaty, spowodować stan niewypłacalności spółki, a w konsekwencji doprowadzić do jej upadłości. Dodatkowo strona podniosła również, iż w jej ocenie, decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została wydana z naruszeniem prawa, a zatem nie powinna podlegać wykonaniu. Wskazując na powyższe skonstatowano, iż w sprawie zachodzą przesłanki do pozytywnego rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 1 p.p.s.a. – w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasadą jest, że wniesienie skargi do tego sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd może jednak – w ściśle określonych przypadkach – przychylić się do wniosku strony w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie zatem z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, (...) jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Pod pojęciem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków rozumie się taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, LEX nr 281811). Chodzi zatem m.in. o sytuację, w której wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzić będzie do zakończenia prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, a w konsekwencji utraty przez nią jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, niepubl.). Podzielając w całości przedstawione wyżej poglądy NSA, uznać należy, że ujawnione przez stronę okoliczności uzasadniają w wystarczającym stopniu istnienie przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Łączna wartość dochodzonych przeciwko skarżącej należności podatkowych, kwestionowanych przez nią przed Sądem, przekracza miesięczne koszty utrzymania prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Już ta okoliczność uzasadnia tezę, że skarżąca spółka nie będzie w stanie sfinansować jednocześnie należności podatkowych i kosztów bieżącej działalności firmy. Mając przy tym na względzie fakt prowadzenia przez spółkę inwestycji (trzy budowy) i konieczność obsługi związanych z tym zobowiązań kredytowych, zagrożenie niewypłacalnością spółki uznać należy za całkowicie realne. To zaś pozwala przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji stwarzać będzie dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie sprawy sąd, uznając wniosek skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej decyzji za wystarczająco uzasadniony, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. M.Ko.