I SA/Łd 45/16

PostanowienieWSA w Łodzi2016-01-21

Skład orzekający: Joanna Grzegorczyk-Drozda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej powinien zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca powołuje się na trudną sytuację materialną i brak środków na utrzymanie rodziny, ale nie przedstawia szczegółowych dowodów na poparcie tych twierdzeń?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie wykazała, że jej wykonanie niesie ze sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólnikowe twierdzenia o trudnej sytuacji materialnej i braku środków na utrzymanie rodziny, bez przedstawienia szczegółowych informacji i dokumentów potwierdzających te okoliczności, nie są wystarczające do uwzględnienia wniosku. Instytucja wstrzymania wykonania służy ochronie przed skutkami, których ewentualne wygranie sporu sądowego nie naprawi.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, uzasadniając go niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z uwagi na trudną sytuację materialną i brak środków na utrzymanie rodziny. Organ podatkowy odmówił wstrzymania wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości ostatecznej decyzji ostatecznej określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu uzyskanego w 2010 roku z tytułu odpłatnego zbycia samodzielnego lokalu mieszkalnego oraz określenia wysokości zobowiązania w tym podatku p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podatnik złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., który utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji, uchylającą decyzję ostateczną w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 7.492 zł i określającą wysokość tego zobowiązania w wysokości 7.428 zł. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. oraz decyzji organu podatkowego pierwszej instancji w całości. Uzasadniając wniosek wskazał na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oświadczył, że jest w trudnej sytuacji materialnej. Dochody, które uzyskuje w raz z żoną wystarczają jedynie na zaspokojenie bieżących wydatków na utrzymanie rodziny, co oznacza że wykonanie decyzji pozbawi małżonków środków na niezbędne wydatki. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ podatkowy, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Treść przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż warunkiem uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania jest wykazanie przez wnioskodawcę okoliczności świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji niesie ze sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie wnioskodawca nie wskazał takich okoliczności. Strona skarżąca twierdzi, że spełnione zostały obie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ jej wykonanie pozbawiłoby podatników środków niezbędnych na poniesienie wydatków związanych z utrzymaniem rodziny. Po pierwsze, wykonanie decyzji wymierzającej zobowiązanie podatkowe jest ze swej istoty dolegliwe i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego. Ograniczenie, czy też pozbawienie skarżącego środków niezbędnych do utrzymania rodziny, nie jest równoznaczne ze szkodą, a tym bardziej szkodą znacznych rozmiarów, ani z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania aktu, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Po drugie, sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a przedstawienie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Tymczasem w niniejszej sprawie uzasadnienie wniosku jest bardzo ogólnikowe. Wnioskodawca nie przedstawił swojej sytuacji aktualnej majątkowej. Nie podał jakie dochody osiągają małżonkowie, czy posiadają oszczędności, jaka jest wysokość wydatków, które ponoszą na utrzymanie itp. Nie wiadomo zatem, czy w następstwie wykonania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w wysokości 7.428 zł zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Ake.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło