I SA/Łd 450/18
PostanowienieWSA w Łodzi2018-09-26
Skład orzekający: Tomasz Naraziński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy spółce można przyznać prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, jeśli wspólnik spółki dysponuje znacznymi dochodami z innych źródeł?Ratio decidendi
Spółce można przyznać prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, jeśli wykaże brak wystarczających środków na ich pokrycie. Jednakże, jeśli wspólnik spółki, będący jednocześnie prezesem, dysponuje znacznymi dochodami z innych źródeł, sąd może uznać, że wspólnik ten jest w stanie dofinansować spółkę w celu pokrycia przynajmniej części kosztów sądowych, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy jedynie w ograniczonym zakresie.Stan faktyczny
Spółka A. Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. dotyczącą podatku VAT. Wobec wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 8.997 zł, spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując brak środków. Po uzupełnieniu wniosku, referendarz sądowy stwierdził, że spółka od dwóch lat nie prowadzi działalności gospodarczej i nie posiada majątku ani środków finansowych. Jednakże, zeznanie podatkowe małżonków P. wykazało znaczące dochody żony właściciela spółki, co pozwoliło na częściowe uwzględnienie wniosku o prawo pomocy.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej spółce prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 4.000 (cztery tysiące) złotych, a w pozostałym zakresie wniosek oddalono.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 26 września 2018 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr UNP:[...] w przedmiocie: określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za IV i V 2013 roku, zobowiązania za VI i VII 2013 roku oraz orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynikającego z faktur wystawionych we wskazanych okresach rozliczeniowych p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej spółce prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 4.000 (cztery tysiące) złotych, a w pozostałym zakresie wniosek oddalić.
Spółka z o.o. A. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za IV i V 2013 roku, zobowiązania za VI i VII 2013 r. oraz orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku wynikającego z faktur wystawionych we wskazanych okresach rozliczeniowych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 31 lipca 2018 r. spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 8.997 zł.
W dniu 14 sierpnia 2018 r. spółka złożyła, na formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku podała, że spółka nie prowadzi działalności gospodarczej w związku z tym nie osiąga zysku, który pozwoliłyby na pokrycie bieżących zobowiązań i wydatków.
Z oświadczenia o stanie majątku i dochodach wynika, że kapitał zakładowy spółki wynosi 5.000 zł. Spółka nie posiada środków trwałych, ani środków pieniężnych na rachunkach bankowych. Według załączonego do wniosku rachunku zysków i strat, spółka w 2016 i 2017 nie osiągnęła żadnego przychodu i nie poniosła żadnych kosztów swojej działalności. Z bilansu wynika, że spółka nie posiada żadnego majątku ani zobowiązań.
Referendarz sądowy wezwał spółkę do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: 1) złożenie odpisu zeznania podatkowego o wysokości dochodów osiągniętych przez jedynego wspólnika i zarazem prezesa skarżącej spółki S. P. w roku 2017, 2) złożenie wyciągów ze wszystkich posiadanych przez wymienionego rachunków bankowych za okres ostatnich 3 miesięcy.
W odpowiedzi spółka nadesłała wyciągi z rachunku bankowego prowadzonego na nazwisko S. P. i V. P. za okres od czerwca do końca sierpnia 2018 r. oraz zeznanie małżonków P. o wysokości osiągniętego dochodu w roku 2017 (PIT-36) wraz z załącznikami PIT/B, PIT/D i PIT-2K.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), powoływanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W niniejszej sprawie spółka wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Z cytowanego przepisu wynika, że wykazanie przez spółkę, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, nie obliguje referendarza do zwolnienie spółki od kosztów sądowych. Przywołany przepis stanowi bowiem, że "prawo pomocy może być przyznane".
Po przeanalizowaniu wniosku oraz złożonych dokumentów referendarz doszedł do przekonania, że wniosek jest częściowo zasadny. Za jego uwzględnieniem przemawia to, że spółka od dwóch lat (co najmniej) nie prowadzi działalności gospodarczej. Wskazuje na to rachunek zysków i strat oraz bilans, z którego wynika, że spółka nie osiąga żadnych przychodów, nie ponosiła żadnych kosztów jego uzyskania, nie posiada żadnego majątku, nie ciążą na niej żadne zobowiązania. Wyciągi z rachunków bankowych potwierdzają oświadczenie, że spółka nie posiada środków finansowych.
Z zeznania podatkowego małżonków za rok 2017 wynika, że aktualnie działalność gospodarczą (w zakresie stolarki budowlanej) prowadzi żona właściciela skarżącej spółki, która osiągnęła z pozarolniczej działalności gospodarczej dochód w wysokości 50.138,95 zł, a ponadto dochód ze stosunku pracy i z działalności wykonywanej osobiści. Suma dochodów V. P. z tych trzech źródeł wyniosła łącznie 86.722,15 zł. Małżonkowie dysponują zatem środkami finansowymi, które pozwalają im na dofinansowanie skarżącej spółki w takim zakresie by mogła ona ponieść koszty sądowe przynajmniej w części.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. AKE.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło