I SA/Łd 451/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 28 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zawarte w punkcie 2 wyroku z dnia 29 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 451/15 w sprawie ze skargi A. spółki komandytowo - akcyjnej w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za luty 2012 roku postanawia: odrzucić zażalenie. W wydanym w wyroku z dnia 29 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 451/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, że: "1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku nr [...], a także postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżącej spółki kwotę 960 (dziewięćset sześćdziesiąt) złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania sądowego." Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 13 sierpnia 2015 r. W dniu 20 sierpnia 2015 r. strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 2 wyroku. W zażaleniu, wskazując na naruszenie art. 200 w zw. z art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. podniesiono, że zwrot kosztów sądowych został zasądzony w nieprawidłowej wysokości. W związku z tym zażądano zmiany zaskarżonego postanowienia i przyznania kosztów postępowania w pełnej wysokości, tj. w kwocie 3857 zł, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi pierwszej instancji. W dniu 3 września 2015 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę kasacyjną, zaskarżają w całości wyrok Sądu pierwszej instancji z dnia 29 lipca 2015 r. Wśród zarzutów powielony został zarzut naruszenia art. 200 w zw. z art. 206 p.p.s.a., tożsamy z zarzutem zawartym w zażaleniu na postanowienie zawarte w punkcie 2 ww. wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. przedmiotem zażalenia może być rozstrzygnięcie dotyczące zwrotu kosztów postępowania. Chodzi tu zarówno o zwrot zasądzony na podstawie art. 209, jak i zwrot przyznany w ramach instytucji uzupełnienia orzeczenia, uregulowanej w art. 157 § 2. przepisy prawa – poza przypadkiem uzupełnienia wyroku (art. 157) – nie przewidują możliwości rozstrzygania o zwrocie kosztów postępowania w odrębnym orzeczeniu. Z art. 209 p.p.s.a. wyraźnie wynika, że postanowienie o zwrocie kosztów powinno stanowić część składową orzeczenia dotyczącego skargi albo skargi kasacyjnej. Stąd też ustawodawca zamieścił w art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. zastrzeżenie, że zażalenie na zwrot kosztów przysługuje jedynie wówczas, gdy strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Jeżeli bowiem wpłynie skarga kasacyjna, sąd drugiej instancji – kontrolując zaskarżone orzeczenie w granicach zakreślonych przez art. 183 § 1 – kontroluje także prawidłowość rozstrzygnięcia o kosztach. Wniesienie skargi kasacyjnej czyni zatem zbędnym i niedopuszczalnym składanie oprócz niej zażalenia (por. Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Komentarz do art.194 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX). Jeżeli natomiast strona jest zadowolona z orzeczenia, nie zgadza się jedynie z zawartym w niej postanowieniem o zwrocie kosztów postępowania, może je kwestionować, wnosząc zażalenie. Tej sytuacji – obok przewidzianej w art. 157 § 2 – dotyczy właśnie art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca w dniu 20 sierpnia 2015 r. wniosła zażalenie na postanowienie dotyczące orzeczenia o kosztach zawarte w punkcie 2 wyroku z dnia 29 lipca 2015 r. W dniu 3 września 2015 r. skarżąca złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę kasacyjną w której zarzucono także naruszenie art. 200 w związku z art. 206 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe określenie wysokości zwrotu kosztów postępowania. Mając powyższe na względzie, Sąd na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. AKE.