I SA/Łd 453/15

Dnia 7 maja 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - Zakładu Pracy Chronionej z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - Zakładu Pracy Chronionej z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w zakresie podatku od towarów i usług za luty 1999 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – A. Spółkce z ograniczoną odpowiedzialnością - Zakładu Pracy Chronionej z siedzibą w W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – Zakład Pracy Chronionej z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za luty 1999 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł Spółka wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych. Jednocześnie w złożonym na urzędowym formularzu (PPPr) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca podała, że przedmiot działalności Spółki stanowią: produkcja oraz handel artykułami włókienniczymi, a także produkcja elementów osprzętu elektrycznego oraz lamp solnych, a ponadto usługi poligraficzne, leasingowe oraz factoring. Wskazała przy tym, iż Spółka nie posiada majątku, nie osiąga też żadnych przychodów. Od dnia 1 czerwca 2000 r. zawiesiła działalność. Wysokość jej nominalnego kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych wynosi "0". W ostatnim roku obrotowym Spółka nie osiągnęła żadnego zysku ani też nie poniosła żadnej straty. Nie posiada żadnych środków na rachunku bankowym. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła ponadto, że Spółka od 19 kwietnia 2000 roku nie prowadzi działalności gospodarczej. Od dnia 1 czerwca 2000 roku nie zatrudnia pracowników i nie posiada żadnych środków pieniężnych. Posiadane rezerwy finansowe zostały wypłacone zwalnianym pracownikom (ok. 50 osób) oraz bankowi z tytułu spłaty rat kredytowych. Firma od 19 kwietnia 2000 roku nie posiada żadnych dokumentów. Majątek trwały i obrotowy nie był zabezpieczony, został przejęty przez wierzycieli bądź zdewastowany i rozszabrowany. Ponadto skarżąca podkreśliła, że zalega ze spłatą kredytu w A. Banku w wysokości 2 mln zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 2 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może być przyznane na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, iż skarżąca Spółka nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a.). W tym względzie przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że Spółka od 19 kwietnia 2000 roku nie prowadzi działalności gospodarczej, nie osiąga zatem dochodów pozwalających na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Posiadane przez Spółkę rezerwy finansowe zostały wypłacone zwalnianym pracownikom (ok. 50 osób) oraz bankowi z uwagi na konieczność spłaty rat kredytowych. Istotne jest również to, że Spółka nie posiada majątku trwałego, żadnych środków pieniężnych i lokat bankowych. Ponadto skarżąca zalega ze spłatą kredytu w A. Banku w wysokości 2 mln zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej Spółki zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie referendarza sądowego przedstawiona we wniosku sytuacja materialna skarżącej dowodzi, że Spółka nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania i tym samym uzasadnia przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. AKE.