I SA/Łd 455/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk- Drozda, Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.), Asesor WSA Tomasz Furmanek, Protokolant St. sekretarz sądowy Przemysław Cieślarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi P. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2024 r. nr 1001-IEW-1.4123.26.2023.18.U13.MN w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako byłego wspólnika spółki cywilnej za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2018 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego 1. umarza postępowanie sądowe; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu M. R. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. P. R. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2024 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź -Śródmieście z dnia 17 listopada 2023 r., którą orzeczono o solidarnej odpowiedzialności skarżącego, jako byłego wspólnika Q. s.c., z tą spółką i pozostałymi wspólnikami – K. R. i Q.1 S.p. z o.o. w likwidacji, za zaległości podatkowe tej spółki cywilnej w podatku od towarów i usług za styczeń-maj 2018 r. w łącznej kwocie 60.343, 82 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 24.517,00 zł i kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości 144, 54 zł. Decyzją z dnia 4 października 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi stwierdził, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź -Śródmieście z dnia 17 listopada 2023 r., jak i zaskarżona decyzja DIAS z dnia 26 kwietnia 2024 r. wygasły z powodu ich bezprzedmiotowości w części dotyczącej zaległości w podatku od towarów i usług za styczeń-maj 2018 r. wraz z odsetkami za zwłokę. Na rozprawie w dniu 3 czerwca 2025 r. pełnomocnik skarżącego cofnęła skargę w zakresie kosztów postępowania egzekucyjnego i wniosła o umorzenie postępowania (k.150 verte). Pełnomocnik organu nie oponowała. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a. – skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uwzględnienia cofnięcia skargi, jeżeli żądanie strony skarżącej w tym zakresie nie jest niedopuszczalne w świetle uregulowania przepisu art. 60 p.p.s.a. W niniejszej sprawie sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 60 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 sentencji niniejszego rozstrzygnięcia. O kosztach sąd orzekł w punkcie 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 4 ust. 3 w zw. § 23 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2024 r., poz. 764). mko