I SA/Łd 46/15

Dnia 16 marca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. F. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług kwoty zobowiązania podlegającego wpłacie oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za poszczególne miesiące 2008 roku, 2009 roku, 2010 roku, 2011 roku i 2012 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – B. F. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. B. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług kwoty zobowiązania podlegającego wpłacie oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za poszczególne miesiące 2008 roku, 2009 roku, 2010 roku, 2011 roku i 2012 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi w kwocie 1.504 zł skarżąca pismem z dnia 26 stycznia 2015 roku wniosła o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. W złożonym następnie, na urzędowym formularzu (PPF), wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca sprecyzowała, że wnosi o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem W. i 22-letnią córką A.. Jedyne źródło utrzymania rodziny stanowi hodowla kur i sprzedaż jaj. Jednocześnie skarżąca wskazała, że oboje z mężem osiągają z tego tytułu dochód w kwocie 1.800 do 2.000 zł brutto miesięcznie. Natomiast łączne koszty związane z opłatami eksploatacyjnymi i zakupem lekarstw zamykają się kwotą 700 zł. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 200 m2 i nieruchomości rolnej o pow. 9 ha (obciążone hipoteką na kwotę 400.000 zł). W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała na obniżoną wydajność hodowli kur związaną z sezonem zimowym, a ponadto stwierdziła, że nie posiada oszczędności, ruchomości ani nieruchomości, których sprzedaż pozwoliłaby jej na zapłacenie wpisu sądowego. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 18 lutego 2015 roku wezwano skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie wyciągów z ewentualnie posiadanych przez nią i męża rachunków oraz lokat bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, wyjaśnienia przyczyny braku zatrudnienia i osiągania dochodu przez pełnoletnią córkę A., wskazanie kwoty wydatków przeznaczanych miesięcznie na utrzymanie rodziny, przedstawienie dokumentów potwierdzających fakt ustanowienia wskazanej we wniosku hipoteki obciążającej dom i nieruchomość rolną oraz nadesłanie aktualnego odpisu zeznania podatkowego małżonków - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów, wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem W. i 22-letnią córką A.. Córka skarżącej jest studentką studiów dziennych, nie pracuje i nie osiąga żadnego dochodu. W związku z tym jedyne źródło utrzymania rodziny stanowi hodowla kur i sprzedaż jaj. Skarżąca wraz z mężem osiągają z tego tytułu dochód w kwocie 1.800 do 2.000 zł brutto miesięcznie. Łączne koszty związane z opłatami eksploatacyjnymi i zakupem lekarstw zamykają się kwotą 700 zł. Majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 200 m2 i nieruchomości rolnej o pow. 9 ha, obciążone hipoteką na kwotę 400.000 zł, co znajduje potwierdzenie w nadesłanych wypisach z księgi wieczystej. Małżonkowie nie posiadają przy tym żadnych oszczędności. Ponadto w 2013 roku skarżąca osiągnęła dochód w wysokości 36.121 zł (według PIT-39). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu trzyosobowej rodziny i niezbędnych wydatków, a także kwotę wpisu od skargi (1.504 zł), Starszy referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Ake.