I SA/Łd 465/13

Dnia 8 maja 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w tym podatku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej K. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł (sto złotych). W dniu 29 marca 2013 roku K. K. wstąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] określającą skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok oraz odmawiającą skarżącej stwierdzenia nadpłaty w tym podatku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 355 zł skarżąca nadesłała wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od uiszczenia kosztów sądowych w sprawie ponad kwotę 100 zł. Ze złożonego na formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, wynika, że K. K. jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do samodzielnej egzystencji na skutek przebytego udaru i dwóch operacji mózgu przebywającą na stałe w domu pomocy społecznej. Jej jedynym dochodem jest emerytura wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej kwocie 1.287 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku. Miesięczna opłata za pobyt w D.P.S. zamyka się kwotą 704 zł, dlatego do dyspozycji skarżącej pozostaje kwota 420 zł, którą przeznacza na zakup leków i drobne wydatki życia codziennego. W dniu 30 kwietnia 2013 roku skarżąca uiściła częściowy wpis od skargi w wysokości 100 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm. ) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. We wniosku o przyznanie prawa pomocy K. K. wskazała, że jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do samodzielnej egzystencji przebywającą na stałe w domu pomocy społecznej. Jej jedynym dochodem jest emerytura wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej kwocie 1.287 zł. Skarżąca nie posiada żadnego majątku. Miesięczna opłata za pobyt w D.P.S. zamyka się kwotą 704 zł, do dyspozycji skarżącej pozostaje kwota 420 zł, którą przeznacza na zakup leków i drobne wydatki życia codziennego. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (355 zł) stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. mk