I SA/Łd 469/11

Dnia 6 czerwca 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, lipiec-grudzień 2005 roku oraz styczeń-grudzień 2006 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej - A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, lipiec-grudzień 2005 roku oraz styczeń-grudzień 2006 roku. W złożonym następnie na urzędowym formularzu PPPr oświadczeniu o majątku i dochodach Spółka podała, że przedmiotem prowadzonej przez nią działalności gospodarczej jest sprzedaż hurtowa i detaliczna wyrobów tekstylnych. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 100.000 zł, nie posiada środków trwałych. Od kwietnia 2007 roku miała częściowo zawieszoną działalność gospodarczą, a od grudnia 2009 roku całkowicie nie prowadzi tej działalności. W związku z tym nie osiąga żadnych przychodów, a także nie posiada obrotów na rachunku bankowym. Wszelkie dokumenty finansowe Spółki zostały zajęte przez Prokuraturę Okręgową w Ł.. Z tego względu Spółka nie ma sporządzonych bilansów i sprawozdań finansowych od 2006 roku. Ponadto rachunek bankowy, a także majątek trwały Spółki zostały zabezpieczone decyzją organu podatkowego. W kasie Spółki na chwilę obecną nie ma środków finansowych. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia [...] roku wezwano skarżącą do nadesłania wyciągów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy wraz z kserokopią wskazanej we wniosku decyzji o zabezpieczeniu ewentualnych należności, a także decyzji o zabezpieczeniu majątku trwałego Spółki, a ponadto wskazania źródła i kwoty środków przeznaczanych na finansowanie bieżącej działalność Spółki - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w drodze pisma z dnia 16 maja 2011 r. wyjaśniła, że w chwili obecnej Spółka nie posiada aktywnego konta bankowego, w związku z tym nie może dostarczyć wyciągów bankowych za ostatnie 3 miesiące. Konto bankowe Spółki z uwagi na brak obrotów oraz środków potrzebnych na pokrycie kosztów jego prowadzenia zostało zlikwidowane, a bank wymówił jego prowadzenie. Od grudnia 2008 roku nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada też w chwili obecnej środków finansowych na jej wznowienie. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącej jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Stosownie do przepisu art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające do udzielenie prawa pomocy. Należy przy tym podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest wyjątkiem od przewidzianej w art. 199 p.p.s.a. zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości, zgodnie z którą strony postępowania ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Ponadto jako forma dofinansowania z budżetu państwa powinna się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z 6 października 2004 r., sygn. akt GZ 71/04, ONSA 2005, Nr 1, poz. 8). Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy i dodatkowych informacji udzielonych przez skarżącą wynika, że Spółka od grudnia 2009 roku całkowicie nie prowadzi działalności gospodarczej. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 100.000 zł, nie posiada środków trwałych. Ponadto rachunek bankowy, a także majątek trwały Spółki zostały zabezpieczone decyzją organu podatkowego. W kasie Spółki na chwilę obecną nie ma środków finansowych. Uwzględniając powyższe oraz biorąc pod uwagę kwotę wpisu sądowego w niniejszej sprawie w wysokości 78.329 zł należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie i dlatego w celu zachowania prawa strony do rozpatrzenia jej sprawy przez sąd zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. P.Z-C.