I SA/Łd 469/16

Dnia 15 lipca 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi H. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – H. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. H. D. złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok. We wniosku tym skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Utrzymuje się z zasiłku z pomocy społecznej w kwocie 529 zł, która nie wystarcza mu na pokrycie kosztów bieżącej egzystencji. Ponoszone przez niego wydatki stanowią kwotę 1.202 zł, korzysta w tym zakresie z pomocy obcych osób. Jego majątek stanowią nieruchomości w postaci drewnianego domu o pow. 39 m2, nieużytków rolnych o pow. 2,41 ha i lasu o pow. 0,78 ha. Ponadto we wniosku skarżący zawarł oświadczenie, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Do wniosku skarżący załączył orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz decyzję o przyznaniu zasiłku stałego. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2016 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do: nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych lokat i rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, wyjaśnienia kwestii otrzymania i wydatkowania kwoty 31.500 zł przyznanej w 2012 roku z tytułu odszkodowania za bezumowne korzystanie z jego nieruchomości przez Zakład Gospodarki Cieplnej, przedstawienia odpisu zeznania podatkowego skarżącego za 2015 rok, określenia miesięcznej kwoty pomocy udzielanej mu przez rodzinę na stałe wydatki i opłaty eksploatacyjne - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 6 lipca 2016 roku złożył dodatkowe oświadczenia i dokumenty dotyczące jego sytuacji majątkowej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz pisma z dnia 6 lipca 2016 roku wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Utrzymuje się z zasiłku z pomocy społecznej w kwocie 529 zł, która nie wystarcza mu na pokrycie kosztów bieżącej egzystencji. Ponoszone przez niego wydatki stanowią kwotę 1.202 zł. W tym zakresie korzysta pomocy obcych osób. Rodzina się nim nie interesuje i nie udziela mu pomocy. Nie pokrywa żądnych kosztów jego utrzymania, przeciwnie żąda podwyższenia alimentów na syna K. Majątek skarżącego stanowią nieruchomości w postaci drewnianego domu o pow. 39 m2, nieużytków rolnych o pow. 2,41 ha i lasu o pow. 0,78 ha. Skarżący nie posiada rachunków bankowych. Do dnia 6 lipca 2016 roku nie otrzymał kwoty 31.500 zł przyznanej w 2012 roku z tytułu odszkodowania za bezumowne korzystanie z jego nieruchomości przez Zakład Gospodarki Cieplnej. W 2015 roku skarżący osiągnął dochód jedynie w kwocie 4.045 zł. Wobec powyższego referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż wobec przedstawionej sytuacji materialnej skarżący nie mógłby ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. dc.